Μια οφειλόμενη απάντηση

Μια οφειλόμενη απάντηση στις κυνικές δηλώσεις του δημάρχου Π.Μελά για το ζήτημα του πρώην στρατοπέδου. Προφανώς δεν συνδιαλεγόμαστε μαζί του απλά κάποιες φορές η ξεφτίλα δεν πρέπει να μένει αναπάντητη.

Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Λίγες μέρες πριν αναλάβουμε τη Διοίκηση του Δήμου είχε υπογραφεί το Πρακτικό της Συμφωνίας από τη Διοικητική Επιτροπή του ΤΕΘΑ, σύμφωνα με το οποίο 283.940 τ.μ. παραχωρούνται στο Δήμο Παύλου Μελά για 49 χρόνια, 8.000 τ.μ. παραχωρούνται κατά χρήση στη Μητρόπολη Νεαπόλεως-Σταυρουπόλεως και 52.360 τ.μ. τα διατηρεί στην ιδιοκτησία του το ΤΕΘΑ για κατασκευή στρατιωτικών κατοικιών.’’


Απάντηση:

Εδώ να θυμήσουμε πως μετά την υπογραφή της συμφωνίας ο τότε πρωθυπουργός Σαμαράς είχε επισκεφτεί το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, όπου τον είχανε υποδεχτεί ο τέως δήμαρχος Διαμαντής Παπαδόπουλος, αλλά και ο νυν δήμαρχος Δεμουρτζίδης. Στη συνάντηση αυτή αμφότεροι πανηγύριζαν για την κατάπτυστη συμφωνία.


Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Επιπλέον από το Υπουργείο κατέστη σαφές ότι τα 8.000 τ.μ. που παραχωρήθηκαν στην Μητρόπολη Νεαπόλεως – Σταυρουπόλεως ήταν οριστικά και αμετάκλητα, διότι εκεί είχε ολοκληρωθεί υπογραφή της ανάλογης σύμβασης.’’


Απάντηση:

Το φαγοπότι της πίτας του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά ξεκιναει πρώτη η Εκκλησία Α.Ε. η οποία από ένα απλό εκκλησάκι, τα κάνει πλακάκια με τον στρατό και αποκτά 8 ολόκληρα στρέμματα, με τον δήμο παράλληλα να αποδέχεται το συγκεκριμένο δούναι και λαβείν.


Δηλώσεις δημάρχου:

’’…Στους επόμενους μήνες οι υπηρεσίες του Δήμου Παύλου Μελά έχοντας την πολιτική καθοδήγηση ετοίμασαν ολοκληρωμένο Στρατηγικό Σχέδιο ανάπλασης του στρατοπέδου σε χώρο πρασίνου, ανατέθηκε και ολοκληρώθηκε το Ειδικό Χωρικό Σχέδιο, η Γεωλογική Μελέτη και η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.’’


Απάντηση:

Χρόνια τώρα ο Δήμος ισχυρίζεται ότι πραγματοποιεί μελέτες για να μετατρέψει το πρώην στρατόπεδο του Παύλου Μελά σε πάρκο πρασίνου. Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κάποιος γιατί αυτές οι μελέτες δεν βγαίνουν ποτέ στο φως της δημοσιότητας.


Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Εντωμεταξύ ψηφίστηκε ο Νόμος 4407/2016, (ΦΕΚ 134/Α/26-07-2016) για το νέο Ταμείο Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας Ενόπλων Δυνάμεων, όπου αν ένας Δήμος θέλει να του παραχωρηθεί οποιαδήποτε έκταση πρέπει συν όλα τα άλλα να καταβάλει και το 5 τις εκατό επί της αντικειμενικής αξίας του οικοπέδου, πράγμα αδύνατο για οποιονδήποτε Δήμο.’’


Απάντηση:

Θα είμαστε σαφείς… Η ύπαρξη του στρατού μέσα στις πόλεις έχει συνδεθεί με ιστορίες αίματος και καταπίεσης. Δεν αναγνωρίζουμε ούτε την ιδιοκτησία του στρατού πόσο μάλλον ένα ταμείο που φτιάχτηκε για το ξεπούλημα δημόσιων χώρων. Τα μόνα δικαιώματα που αναγνωρίζουμε στα πρώην στρατόπεδα είναι τα δικαιώματα των ατόμων που τα περιβάλλουν, τα χρησιμοποιούν και ζουν γύρω από αυτά.


Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Σήμερα βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την ολοκλήρωση της Συμφωνίας, Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας διατηρεί 52.360 τ.μ. που προτείνεται να πολεοδομηθούν με συντελεστή δόμησης 0.8, από τα οποία 27.000 τ.μ. περίπου είναι δασύλλιο και στα υπόλοιπα 25.000 τ.μ. θα κατασκευαστούν οι στρατιωτικές κατοικίες με τους ανάλογους κοινόχρηστους χώρους (πράσινο, πεζόδρομοι). Στα υπόλοιπα 283.940 τ.μ. ξεκινάνε άμεσα οι ενέργειες κατεδάφισης των επικίνδυνων και ετοιμόρροπων κτιρίων (συνολικά 21) και μέσα από τις ΟΧΕ-ΒΑΑ Θεσσαλονίκης του ΕΣΠΑ 2014-2020 προγραμματίζονται εργασίες ανάπλασης, όπου φυσικά δεν περιλαμβάνονται εμπορικά κέντρα και νέα οικοδόμηση, παρά μόνο χρήσεις Πρασίνου, Πολιτισμού και Αναψυχής.’’


Απάντηση:

Εδώ ο δήμαρχος αποδέχεται πως η δήθεν διαπραγμάτευση του απέτυχε. Η νέα συμφωνία που παρουσιάζει είναι ουσιαστικά η ίδια με εκείνη που υπογράφτηκε το 2014 και θεωρήθηκε αποτυχημένη. Θεωρούμε τουλάχιστον προκλητικό την δόμηση στρατιωτικών κατοικιών την ώρα που λίγο παραπέρα στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης πλειστηριάζουν πρώτες κατοικίες. Παράλληλα να θυμήσουμε πως δίπλα στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά υπάρχουνε ήδη στρατιωτικές κατοικίες που έχουν αφεθεί στη μοίρα τους τα τελευταία χρόνια. Οι εξαγγελίες του Δήμου ότι δεν περιλαμβάνονται εμπορικά κέντρα στα σχέδια του αντικρούουν το ίδιο το κείμενο της συμφωνίας, η οποία προβλέπει εμπορικές δραστηριότητες με συγκεκριμένα ποσοστά κέρδους για τον στρατό (10%).


Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Γι αυτό λοιπόν όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται σήμερα για το μέλλον του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά , ας αναλογιστούν τη σημερινή κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας, την κρισιμότητα του χρόνου για το καλό του τόπου μας και ας μην αρκεστούν μόνο στις εύκολες καταγγελίες και άκαιρες ιδεοληψίες που οδηγούν σε αδιέξοδα.’’


Απάντηση:

Εύκολες καταγγελίες και άκαιρες ιδεοληψίες εκφράζουν μόνο οι προεκλογικές δεσμεύσεις δημάρχων, οι οποίες αργότερα με την κατάκτηση της εξουσίας καταλήγουν στο να παρουσιάζονται ως έντιμοι συμβιβασμοί. Για μας ο αγώνας για την δημιουργία ενός δημόσιου χώρου πρασίνου, αντίστασης και ιστορικής μνήμης δεν είναι μια εικόνα από το παρελθόν αλλά μία εικόνα από το μέλλον και γι αυτό είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε ως το τέλος.


apanthsh-eikona

Advertisements

Εργατικά ατυχήματα και σφαίρες στο ψαχνό…

Την Πέμπτη 1/12 σε κατάστημα της αλυσίδας Everest στη πλατεία Βικτώριας προκαλείται έκρηξη φιάλης με αποτέλεσμα το θάνατο της εργαζόμενης Βασιλικής Παραστατίδου και το τραυματισμό 3 εργαζομένων και 2 διερχόμενων πολιτών. Άλλο ένα όνομα λοιπόν έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των θυμάτων του κοινωνικού πολέμου. Όσο και να προσπαθούν ΜΜΕ  και επίσημες αρχές να πείσουν ότι πρόκειται για εργατικό «ατύχημα» η όλη προσπάθεια τους πέφτει στο κενό, καθώς μέχρι και ο τελευταίος  «απολιτίκ»  άνθρωπος σε αυτή τη χώρα γνωρίζει την αλήθεια. Ότι πρόκειται για άλλη μια δολοφονία εργαζόμενης που θυσιάστηκε στο βωμό του κέρδους, της μόνης αξίας που αναγνωρίζουν τα αφεντικά. Ενώ γνώριζαν ότι οι εργασίες που γίνονταν στο συγκεκριμένο κατάστημα απαιτούσαν σαν ελάχιστο μέτρο ασφάλειας αυτό να παραμείνει κλειστό, προτίμησαν για να μην χάσουν το κέρδος τους και να το κρατήσουν ανοιχτό με το τραγικό απολογισμό που αναφέρουμε.

Έτσι κι αλλιώς για το κεφάλαιο οι εργάτες είναι αναλώσιμοι και μετρούνται μόνο σαν παραγωγικές μονάδες και αριθμοί. Μπροστά στο τζίρο, την υπεραξία και το κέρδος η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία. Άλλωστε στην εποχή των μνημονίων τα αφεντικά βρήκαν τη καλύτερη ευκαιρία για παραπάνω εκμετάλλευση και ξεζούμισμα καθώς τώρα «ευνοούν» οι κοινωνικές συνθήκες (ανεργία, φτωχοποίηση). Και αυτή η επίθεση πλαισιώνεται και από το ίδιο το κράτος καθώς πολλά από τα εργατικά δικαιώματα που κερδίθηκαν μετά από σκληρούς ταξικούς αγώνες τα καταργούν σε μια ψηφοφορία στη βουλή (ασφαλιστικό, κατώτατος μισθός). Όπως έχουμε ξαναπεί κράτος και κεφάλαιο είναι δύο συγκοινωνούντα δοχεία…

Το να περιμένουμε είτε το κεφάλαιο να ευαισθητοποιεί είτε το κράτος να πάρει το μέρος των εργαζομένων είναι σαν να περιμένουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Η μόνη απάντηση μας είναι οι αδιαμεσολάβητοι αγώνες στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές βάζοντας μπροστά τα εργατικά μας συμφέροντα. Η οργάνωση των από τα κάτω σε σωματεία βάσης και σε οριζόντιες πολιτικές διεργασίες είναι ο μόνος τρόπος να βάλουμε ένα φρένο στις δολοφονίες του κεφαλαίου και του κράτους. Για να μην συνηθίσουμε το θάνατο…

ΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟ ΖΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΔΩ

ΣΤΑ EVEREST ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

15503029_10154938799914276_1174059385_o

Αλλαγή ημέρας συνέλευσης (μόνο για αυτή την εβδομάδα): Πέμπτη 8/12 στις 8: 30

Λόγω της στήριξης στην πορεία για τα 8 χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου (18:00 Καμάρα), η ανοιχτή συνέλευση δυτικών συνοικιών θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 8/12 στις 8 30.

 

Ακύρωση δημοτικού συμβουλίου για το ξεπούλημα του Π.Μελά

Χτες Πέμπτη 1/12 ως Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών αλλά και σύντροφοι/ισες που πλαισίωσαν το κάλεσμα μας, συνολικά 50 άτομα, συγκεντρωθήκαμε στο πολιτιστικό κέντρο «Τσακίρης» στη Σταυρούπολη ενάντια στην προσπάθεια  του δημοτικού συμβουλίου του δήμου «Παύλου  Μελά» να ψηφίσει το ξεπούλημα του ομώνυμου πρώην στρατοπέδου.

Ενδεικτικά, η συμφωνία αυτή αναφέρει την παραχώρηση 280 στρεμμάτων για 49 χρόνια στο δήμο ώστε να μπορεί να τα εκμεταλλευτεί εμπορικά, ενώ παράλληλα ο στρατός έχει τεράστια οικονομικά οφέλη με την ανέγερση στρατιωτικών κατοικιών να είναι η κύρια παράμετρος. Φυσικά αυτή η κίνηση ήταν προκλητική και ασφαλώς δεν θα έμενε αναπάντητη.

Μόλις επιχειρήθηκε να ξεκινήσει η συνεδρίαση, σύσσωμος ο κόσμος ανέβηκε στην αίθουσα και επί 2 ώρες, σαμπόταρε την διαδικασία και κατάφερε την αναβολή της όλης συνεδρίασης. Οι προκλήσεις και οι ειρωνείες από μεριάς τους, καλύφτηκαν από τα δυναμικά συνθήματα του κόσμου. Εν τέλει το  δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε την μεταφορά της συνεδρίασης σε άγνωστη ημερομηνία, ώρα και τοποθεσία.

Αφενός κρίνουμε την δράση ως επιτυχημένη, αφετέρου αναγνωρίζουμε ότι είναι η αφετηρία ενός νέου γύρου κινητοποιήσεων στις Δυτικές Συνοικίες και όχι μόνο . Καλούμε κατοίκους και συλλογικότητες που αγωνίζονται στην Θεσσαλονίκη να είναι σε επιφυλακή για την επόμενη κινητοποίηση.

Το στρατόπεδο του Παύλου Μελά είναι μέρος της συλλογικής ιστορικής μνήμης και ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στις δυτικές συνοικίες. Δεν πρόκειται να αφήσουμε να τσιμεντοποιηθεί και να εμπορευματοποιηθεί εφόσον δεν ανήκει ούτε στο Δήμο, ούτε στο Στρατό, ούτε στην Εκκλησία, αλλά σε όλη την κοινωνία.

ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ, ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:

Όχι στο ξεπούλημα του πρώην στρατοπέδου Π. Μελά.

 Τα άδεια στρατόπεδα μας ανήκουν.

Πέρασαν περίπου δέκα χρόνια από τότε που ο στρατός εγκατέλειψε το πρώην στρατόπεδο Π. Μελά και το Καρατάσου. Οι συζητήσεις, οι υποσχέσεις αλλά και οι πολιτικές καριέρες που χτίστηκαν πάνω στην αξιοποίηση τους είναι πολλές. Η κουβέντα αυτή θα μπορούσε να είναι ατελείωτη και γι’ αυτό θα ασχοληθούμε με το παρόν και με το τι μέλλει γενέσθαι.

Τον Σεπτέμβριο του ’14 με τυμπανοκρουσίες και παράτες επισκέφθηκε στα κλεφτά ο τότε πρωθυπουργός Σαμαράς τον χώρο για να ανακοινώσει μαζί με τον πολιτικά ομόσταβλό του δήμαρχο Δεμουρτζίδη την συμφωνία παραχώρησης του πρώην στρατοπέδου στην τοπική κοινωνία. Μια κατάπτυστη συμφωνία που στην ουσία της παραδίδει τον χώρο στις ορέξεις του στρατού για οικοδόμηση στρατιωτικών κατοικιών (την ίδια ώρα που χιλιάδες άνθρωποι χάνουν το σπίτι τους από τις τράπεζες) και των εργολάβων για ανάπτυξη εμπορικών δραστηριοτήτων (βλ. Μall). Κατιτίς παίρνει φυσικά και η μητρόπολη (ποιος άλλος?), η οποία είναι μάλιστα και η πρώτη που έσπευσε να περιφράξει το θεωρούμενο τσιφλίκι της.

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα οι συμφωνίες μένουν..

Έτσι λοιπόν φτάνουμε στη σημερινή νέα συμφωνία που θα ψηφιστεί την Πέμπτη 1/12 στο δημοτικό συμβούλιο παύλου μελά. Βάσει της συμφωνίας αυτής δίνονται:

  • 50 στρέμματα στον στρατό για να χτίσει κατοικίες. Μάλιστα ο σχεδιασμός, οι άδειες και οι φόροι που σχετίζονται με την κατασκευή των κατοικιών θα πληρωθούν από το δήμο…
  • 8 στρέμματα στην εκκλησία
  • 280 στρέμματα στο δήμο για 49 χρόνια. Μέσα σε αυτή την έκταση θα αναπτυχθούν μεταξύ άλλων και εμπορικές δραστηριότητες και από τα προσδοκώμενα κέρδη ο στρατός θα παίρνει 10%…

Από την πλευρά μας βλέπουμε για ακόμη μια φορά ότι το «όραμα της ανάπτυξης» απειλεί να καταστρέψει μια δημόσια έκταση, μετατρέποντάς τη σε επιχειρηματικά κέρδη για τους μεγαλοεργολάβους, με το πρόσχημα της δημιουργίας θέσεων εργασίας, σε συνθήκες φυσικά εργασιακού μεσαίωνα. Ένας χώρος που αποτελεί έναν από τους ελάχιστους πνεύμονες πρασίνου μέσα στην πόλη, καλείται να μετατραπεί σε ένα πάρκο παραγωγής και κατανάλωσης που το μόνο που θα αναπτύσσεται θα είναι οι τσέπες των μεγαλοαφεντικών. Θεωρούμε λοιπόν πως ένας χώρος που χώριζε επί χρόνια τις δυτικές συνοικίες με συρματοπλέγματα και που γι’ αυτόν μόνο φρικτές ιστορίες μπορούν να ειπωθούν, ήρθε η στιγμή να ανοίξει πραγματικά. Να γίνει προσβάσιμος από όλες τις γύρω γειτονιές, την Σταυρούπολη, την Πολίχνη, τη Νεάπολη, αλλά και όλη την Θεσσαλονίκη. Να μείνει ενιαίος και να μην αφήσουμε ούτε τετραγωνικό μέτρο στις δύο τεράστιες ανώνυμες εταιρίες που ακούν στο όνομα στρατός και εκκλησία. Μακριά από επίδοξους εκφραστές της λαϊκής θέλησης θα πρέπει να δομήσουμε ένα μέτωπο προάσπισης του πάρκου. Άλλωστε η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει πως κατέληξαν διάφοροι πρώην «επαναστάτες» μνηστήρες της εξουσίας, τόσο σε επίπεδο δήμου όσο και σε επίπεδο κυβέρνησης.

Ενάντια στον πολιτισμό του κέρδους και της κατανάλωσης να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπως εμείς επιθυμούμε για τη γειτονιά μας, όπου θα συναντούνται άνθρωποι που θέλουν να αλλάξουν τη μοίρα τους και όχι πελάτες που θέλουν να την υπομείνουν. Ένα πάρκο αντίστασης μνήμης και πρασίνου…

Πέμπτη 1/12 στις 18:30 στο κέντρο πολιτισμού Τσακίρης για να μπλοκάρουμε το ξεπούλημα του πρώην στρατοπέδου παύλου μελά