Για το «μακεδονικό»

Ενάντια στη φασιστοσύναξη του Λευκού Πύργου. Δεν τρώμε «εθνικό» κουτόχορτο, δεν συνηθίζουμε την εξαθλίωση, δεν ψάχνουμε αποδιοπομπαίους τράγους.
Για εμάς οι αληθινοί αγώνες των κατοίκων των υποβαθμισμένων δυτικών συνοικιών και όχι μόνο, των εξαθλιωμένων ή πιο γενικά της τάξης μας, δεν είναι παρά οι αγώνες ενάντια στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, στο ξεπούλημα δημοσίων χώρων, οι αγώνες ενάντια στην ρύπανση του περιβάλλοντος από τις πέριξ βιομηχανίες, οι αγώνες ενάντια στις περικοπές βασικών αναγκών όπως το ρεύμα και το νερό.
Γι αυτό λέμε το εξής:
Όσο περισσότερο σου κλέβουν την ζωή, τόσο σε ταΐζουν με αίμα και φυλή.

26814600_1038043213002115_7523309261962843848_n

Advertisements

Αντιφασιστική- αντισεξιστική αφισοκόλληση

Οι αντιφασιστικές παρεμβάσεις συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό στις δυτικές συνοικίες. Αυτή τη φορά πραγματοποιήθηκε αφισοκόλληση με αντισεξιστικό περιεχόμενο και με θέμα την αλληλεγγύη στους μετανάστες.

ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΠΟ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ, ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΕΣ, ΣΕΞΙΣΤΕΣ.

26685670_1557128211040411_5635320769098131161_o26756500_1557121287707770_317654029334090145_o

Ανακοίνωση σχετικά με τη διακοπή λειτουργίας των σταθμών μέτρησης αέριων ρύπων

Εδώ και μήνες, και μάλιστα εν μέσω έντονης και συνεχούς δυσοσμίας, γνωρίζαμε ότι ο σταθμός μέτρησης αέριων ρύπων στην περιοχή του Κορδελιού δεν λειτουργεί με αποτέλεσμα το να μην γίνονται μετρήσεις. Επίσης γνωρίζαμε και έχουμε κάνει ξεκάθαρη την θέση μας σε κείμενο που μοιράσαμε στην περιοχή του Κορδελιού, για το γεγονός ότι ο πρώτος που προσφέρθηκε να δωρίσει νέο μηχάνημα για την μέτρηση ρύπων είναι εκείνος που πιθανόν να είναι ο κύριος υπαίτιος για το γεγονός ότι η δυσοσμία έγινε καθημερινότητα στην δυτική Θεσσαλονίκη.

Δεν θα μπορούσαμε όμως να μην κάνουμε και ένα σχόλιο για το γεγονός ότι από τις 2 Νοέμβρη και μέχρι σήμερα όλοι οι σταθμοί μέτρησης αέριων ρύπων της πόλης σταμάτησαν την λειτουργία τους. Φυσικά πέραν των 2-3 άρθρων στο διαδίκτυο το όλο νέο πέρασε στο ντουκου.

Για εμάς όλη αυτή η αλληλουχία των γεγονότων δεν σημαίνει παρά μόνο δυο πράγματα. Ότι από την μία έχουμε την όλο και πιο ανεξέλεγκτη περιβαλλοντική καταστροφή που φέρνουν οι δραστηριότητες του κεφαλαίου μέσω της βιομηχανίας και όχι μόνο, από την ανάγκη του για όλο και περισσότερα κέρδη (τα ΕΛΠΕ λόγου χάρη είναι η πιο κερδοφόρα εταιρία στην Ελλάδα για το 2017 με μόλις 800 εκ. κέρδη). Από την άλλη έχουμε το κράτος το οποίο κάνει πλάτες μέσω της συγκάλυψη της περιβαλλοντικής αυτής μόλυνσης αποδεικνύοντας μας καθημερινά ότι υπάρχει για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων και σίγουρα όχι των πολλών οι ποίοι βιώνουν στην καθημερινότητα τους τις επιπτώσεις.

Για να το εξηγήσουμε ακόμη πιο απλοϊκά λέμε ότι αν σήμερα οι βιομηχανίες πέριξ της πόλης της Θεσσαλονίκης αποφασίσουν να απελευθερώσουν τις χειρότερες και πιο επιβλαβείς για τον άνθρωπο και την φύση ουσίες, το όργανα του κράτους δεν θα μπορέσουνε ποτέ να αποδείξουν ότι κάτι τέτοιο συνέβη!

Μία τέτοια συνθήκη λοιπόν αναδεικνύει και πάλι την ανάγκη για δημιουργία μίας κίνησης που θα αποτελείται από τους ανθρώπους που βιώνουν όλες αυτές τις επιπτώσεις. Η κίνηση αυτή θα λειτουργεί αδιαμεσολάβητα μακριά από δημοτικούς συμβούλους, κρατικούς φορείς και λοιπούς παρατρεχάμενους, και θα παλέψει μέσα από μία αυτοοργανωμένη κατεύθυνση με αγωνιστικές δράσεις και κινήσεις για το ζήτημα της περιβαλλοντικής μόλυνσης στην πόλη σε συνάρτηση πάντα και με τους άλλους αγώνες. που τρέχουν παράλληλα.