Ούτε μια ώρα στο στρατό: συζήτηση με ολικούς αρνητές στράτευσης

Εκδήλωση -συζήτηση το Σάββατο στο πρώην στρατόπεδο Π.Μελά με ολικούς αρνητές στράτευσης: -ο καταπιεστικός μηχανισμός που λέγεται στρατός -η ανώνυμη εταιρεία «ελληνικός στρατός» -ο αγώνας των ολικών αρνητών -μαρτυρία αντιρρησία που φυλακίστηκε στο πρώην στρατόπεδο  

4o αντιφασιστικό τουρνουά

Για 4η συνεχόμενη χρονιά διοργανώνουμε το αντιφασιστικό τουρνουά στα δυτικά. Ένα αθλητικό, μουσικό αλλά πάνω από όλα πολιτικό γεγονός που θέτει τον αντιφασισμό και την αλληλεγγύη στους μετανάστες στο προσκήνιο του αγώνα στις γειτονιές.
Ούτε δυτικά ούτε πουθενά στις γειτονιές της προσφυγιάς φασίστας δεν χωρά.

18339167_120332000558362965_1228622358_o

 

Πρωτομαγιά στο πρώην στρατόπεδο

Την Πρωτομαγιά μετά την πορεία θα πραγματοποιηθεί στο πρώην στρατόπεδο Π.Μελά συλλογική κουζίνα και ρεμπέτικο γλέντι με αναφορά στο πολιτικό τραγούδι.  Σας περιμένουμε στη 1 η ώρα στην είσοδο από την πλευρά της εκκλησίας.

Τα άδεια στρατόπεδα μας ανήκουν

1η Μάη δεν είναι αργία είναι απεργία

Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στο πρώην στρατόπεδο Π.Μελά

Με αφορμή την επίσκεψη Τσίπρα στις 8/3/17 στην Θεσσαλονίκη, και τις από κοινού με τον δήμαρχο Δερμουρτζίδη εξαγγελίες για το μέλλον του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά, θα θέλαμε από την μεριά μας να τοποθετηθούμε για τα νέα δεδομένα, καθώς και για το πώς φτάσαμε στην ανακοίνωση της νέας συμφωνίας. Αρχικά να θυμίσουμε ότι συμφωνίες απόδοσης του στρατοπέδου έχουνε προηγηθεί και άλλες, όπως εκείνη επί κυβέρνησης Σαμαρά, και ίσως να έχουμε και άλλες στο μέλλον. Ένας αδιαμεσολάβητος και συλλογικός αγώνας για το πάρκο, δεν θα μπορούσε να στέκεται και να ετεροκαθορίζεται από τις συμφωνίες που μέσα σε κλίμα πανηγυρικό φέρνει η κάθε κυβέρνηση. Αντίθετα θεωρούμε ότι είναι οι ίδιοι οι αγώνες εκείνοι που καθορίζουν την τύχη του πρώην στρατοπέδου.

Στη 1/12 το δημοτικό συμβούλιο του Παύλου Μελά και ο δήμαρχος του, φέρανε πρόταση σύμφωνα με την οποία, ο δήμος έπαιρνε 280 στρέμματα για εμπορικές και άλλες χρήσεις και με τον στρατό να παίρνει 10% από τα κέρδη. Ο στρατός από την άλλη έπαιρνε 50 στρέμματα για το χτίσιμο στρατιωτικών κατοικιών με αποκλειστικά έξοδα του δήμου, και τέλος η εκκλησία κατοχύρωνε τα υπόλοιπα 8. Ο δήμαρχος μάλιστα παρουσίαζε την εν λόγω συμφωνία ως την μοναδική ευκαιρία αξιοποίησης κομματιού του στρατοπέδου από τον δήμο, δηλώνοντας παράλληλα ότι η μη επίτευξη της θα οδηγούσε στο ξεπούλημα του στρατοπέδου από το ΤΑΙΠΕΔ του στρατού. Η συμφωνία αυτή μπλοκαρίστηκε από την Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών και συντρόφους συντρόφισσες. Θεωρούμε λοιπόν από την μία ότι η κίνηση αυτή από μεριάς της γειτονιας ηταν κομβικό σημείο του αγώνα, το οποίο σε ένα βαθμό καθόρισε τις αλλαγές και την αναδίπλωση της τοπικής και κεντρικής εξουσίας, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στην νέα συμφωνία.

Από την άλλη είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η κυβέρνηση έχοντας να περάσει νέα μέτρα και ένα  4ο μνημόνιο, ψάχνει συνθήκες στις οποίες θα δείξει θεαματικά ότι πράττει και πράγματα από προς μία άλλη κατεύθυνση. Η υπόθεση του Παύλου Μελά ήταν μία ευκαιρία η οποία ικανοποιούσε την επικοινωνιακή στρατηγική της. Πρέπει να τονιστεί εδώ δηλαδή ότι αν δεν υπήρχε αυτή η συγκυρία, ίσως να επέμενε και τελικώς να περνούσε την αρχική συμφωνία που πήγε να ψηφιστεί με μία πιθανή ένταση της καταστολής σε όποιον θα αντιδρούσε.

Όσο αφορά την προσπάθεια του δημάρχου να παρουσιαστεί ως ο λυτρωτής που πέτυχε να δώσει λύση στο θέμα του Παύλου Μελά, θα απαντήσουμε με τον εξής απλό τρόπο. Δεν θα διαγραφεί ποτέ από την μνήμη μας αυτό που είχε συμβεί στις 1/12, όπου ενώ είχαμε διακόψει το δημοτικό συμβούλιο, εκείνος είχε πάρει το μικρόφωνο και τα πρακτικά στην γωνία της αίθουσας και παρακάμπτοντας όλες τις διαδικασίες επιχειρούσε να περάσει την προηγούμενη συμφωνία με κάθε μέσο. Επίσης για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του, η οποία και συνεχίζει την αναδιάρθρωση, εξαθλιώνοντας τα πιο φτωχοποιημένα κομμάτια της κοινωνίας, απαντάμε ότι δεν είναι παρά το «οξυγόνο του κεφαλαίου» και ότι θα μας βρίσκει απέναντι του σε κάθε κοινωνικό αγώνα.

Λίγα λόγια για την νέα συμφωνία.

Αρχικά το γεγονός ότι ο στρατός δεν θα παίζει κυρίαρχο ρόλο σε μία έκταση 344 στρεμμάτων, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στις δυτικές συνοικίες, είναι μία θετική εξέλιξη. Ούτως ή άλλως θα ήταν αδιανόητο να ελέγχεται ένα τέτοιο κομμάτι γειτονιάς από τον θεσμό αυτό σε μία χώρα όπου ο στρατός δεν κατέχει την εξουσία. Ο στρατός ωστόσο, με βάση τη νέα συμφωνία εξακολουθεί να παίζει σημαντικό αν και υποβαθμισμένο ρόλο στο πρώην στρατόπεδο. Η νέα συμφωνία του εξασφαλίζει ένα 5% επί των κερδών που θα αποφέρουν οι μελλοντικές εμπορικές χρήσεις του πάρκου, ενώ και η ίδια η «παραχώρηση» του πρώην στρατοπέδου δεν είναι μόνιμη ούτε οριστική, καθώς μετά από 99 χρόνια ο στρατός θα έχει και πάλι τον τίτλο ιδιοκτησίας και το δικαίωμα να ζητήσει εκ νέου ανταλλάγματα. Ακόμη οι στρατιωτικοί εξακολουθούν να είναι η κατεξοχήν ευνοημένη κοινωνική ομάδα, η οποία και θα πάρει 83 έτοιμα διαμερίσματα, την ώρα μάλιστα που άλλοι άνθρωποι οικονομικά ασθενέστεροι χάνουν τις Τετάρτες στους πλειστηριασμούς τις πρώτες κατοικίες τους, ή καταλήψεις αγώνα και καταλήψεις στέγης μεταναστών εκκενώνονται (Ορφανοτροφείο, βίλα Ζωγράφου) και μετανάστες στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από την άλλη η εκκλησία νομιμοποιεί τα 8 στρέμματα όπου εδώ και μήνες έχει ήδη περιφράξει με συρματοπλέγματα. Τέλος, ο δήμος παίρνει όλη την υπόλοιπη έκταση με διάφορες υποχρεώσεις, όπως εκείνες της ανέγερσης των δύο μουσείων. Βέβαια το πώς θα αναπαλαιώσει ο δήμος τα ήδη υπάρχοντα κτήρια, το τι χρήσεις θα τους δώσει, το αν θα κτιστούν νέες εγκαταστάσεις και το ποιος θα είναι τελικά ο νέος χαρακτήρας του πάρκου είναι κάτι που μένει να το δούμε στην πράξη.

Από την άλλη εμείς θα συνεχίσουμε το αγώνα για ένα πάρκο ελεύθερα προσβάσιμο σε όλους, μέχρι να φύγουν και τα τελευταία συρματοπλέγματα, είτε αυτά είναι του στρατού, είτε της εκκλησίας. Για ένα χώρο πρασίνου ενάντια σε οποιαδήποτε προσπάθεια τσιμεντοποίησης. Για ένα χώρο που δεν θα είναι χώρος εμπορευματικός για παραγωγή κέρδους και κατανάλωσης. Τέλος για ένα χώρο διατήρησης της ιστορικής μνήμης μέσα σε μία καθημερινότητα, στην οποία οι άνθρωποι θα συναντιούνται για να αλλάξουν την μοίρα τους, και όχι για να την υπομείνουν.

Όσα υπόσχεται η εξουσία τα εξασφαλίζει ο αδιαμεσολάβητος αγώνας

Για άλλη μια φορά είδαμε το δήμαρχο Δεμουρτζίδη και το επιτελείο του, να παρουσιάζουν άλλη μία μοναδική ευκαιρία για την «αξιοποίηση» του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά . Πριν μερικούς μήνες οι ίδιοι ήταν έτοιμοι να ψηφίσουν πρόταση σύμφωνα με την οποία παραχωρούνταν τα 280 στρέμματα στο δήμο για εμπορικές χρήσεις, τα 50 στο στρατό για κατοικίες που θα έφτιαχνε ο ίδιος ο δήμος και τα 8 στην εκκλησία. Η συμφωνία αυτή παρουσιαζόταν ως μονόδρομος και σαν έντιμος συμβιβασμός. Τι έγινε και η τοπική εξουσία άλλαξε εντελώς θέση μιλώντας τώρα για ολοκληρωτική παράδοση του στρατοπέδου στο δήμο;

Αν δεν γινόταν η ακύρωση του δημοτικού συμβουλίου στις 1 Δεκέμβρη από κάποιους/ες με ιδεοληψίες, όπως ο ίδιος ο δήμαρχος τους αποκάλεσε, το μέλλον του πρώην στρατοπέδου θα ήταν προδιαγεγραμμένο. Η κωλοτούμπα του δημάρχου αποδεικνύει περίτρανα ότι οι πολίτες μπορούν να έχουν λόγο και να διαμορφώνουν τις πολιτικές εξελίξεις που αφορούν τις ανάγκες τους και αυτό είναι το πιο παραγωγικό στοιχείο που κρατάμε. Από την άλλη το πιο εξοργιστικό στοιχείο είναι ότι οι ίδιοι που κλείνανε το μάτι στο στρατό και την εκκλησία με τη προηγούμενη συμφωνία, παρουσιάζουν σαν νίκη δική τους και την καινούργια .

Βέβαια για να δούμε τι πραγματικά ισχύει περιμένουμε και την απάντηση του στρατού. Σύμφωνα με τη νέα συμφωνία οι καραβανάδες του στρατού βγαίνουν και πάλι ευνοημένοι αφού η δημοτική αρχή θέλησε να τους εξασφαλίσει κατοικίες που ανήκουν στο δήμο, έτοιμες και με τα κλειδιά στο χέρι. Την ίδια ώρα μάλιστα που κόσμος χάνει τα σπίτια του σε πλειστηριασμούς, οι άστεγοι και οι άνεργοι αυξάνονται καθημερινά και οι μετανάστες στοιβάζονται σε χώρους που μόνο για ανθρώπους δεν είναι. Επίσης και πάλι η χρήση του στρατοπέδου από το δήμο παραμένει θολή αφού αφήνει το περιθώριο για εμπορευματικές δραστηριότητες όπου το κέρδος θα αποτελεί κεντρικό παράγοντα. Τέλος ο δήμος εξακολουθεί να μην παίρνει θέση για τα 8 στρέμματα της εκκλησίας Α.Ε. τα οποία έχουν ήδη περιφραχτεί.

Για εμάς ο αγώνας για ένα πάρκο πρασίνου και ιστορικής μνήμης ανοιχτό για τις ανάγκες των κατοίκων συνεχίζεται. Κάθε προσπάθεια για ξεπούλημα του πάρκου θα μας βρίσκει απέναντι όπως κι αν παρουσιάζεται.

3ο τεύχος του μαθητικού εντύπου «Κάτω από τη Βάση»

Σε σχολεία των δυτικών συνοικιών μοιράζεται το νέο τεύχος του εντύπου της συνέλευσής μας. Οι θεματικές και αυτή τη φορά ποικίλλουν: «απομονωτής» ή isolator, Οργανισμός Άθλιων Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης, υπερκινητικότητα, Ωραιόκαστρο, η σαλάτα που προτιμούσαν οι αρχαίοι Έλληνες και άλλα πολλά.
Αν θέλει κανείς/καμία μπορεί να τσεκάρει:

%ce%ba%ce%b1%cf%84%cf%89-%ce%b1%cf%80-%cf%84%ce%b7-%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%b7

%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf