Ούτε μια ώρα στο στρατό: συζήτηση με ολικούς αρνητές στράτευσης

Εκδήλωση -συζήτηση το Σάββατο στο πρώην στρατόπεδο Π.Μελά με ολικούς αρνητές στράτευσης: -ο καταπιεστικός μηχανισμός που λέγεται στρατός -η ανώνυμη εταιρεία «ελληνικός στρατός» -ο αγώνας των ολικών αρνητών -μαρτυρία αντιρρησία που φυλακίστηκε στο πρώην στρατόπεδο   Advertisements

Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στο πρώην στρατόπεδο Π.Μελά

Με αφορμή την επίσκεψη Τσίπρα στις 8/3/17 στην Θεσσαλονίκη, και τις από κοινού με τον δήμαρχο Δερμουρτζίδη εξαγγελίες για το μέλλον του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά, θα θέλαμε από την μεριά μας να τοποθετηθούμε για τα νέα δεδομένα, καθώς και για το πώς φτάσαμε στην ανακοίνωση της νέας συμφωνίας. Αρχικά να θυμίσουμε ότι συμφωνίες απόδοσης του στρατοπέδου έχουνε προηγηθεί και άλλες, όπως εκείνη επί κυβέρνησης Σαμαρά, και ίσως να έχουμε και άλλες στο μέλλον. Ένας αδιαμεσολάβητος και συλλογικός αγώνας για το πάρκο, δεν θα μπορούσε να στέκεται και να ετεροκαθορίζεται από τις συμφωνίες που μέσα σε κλίμα πανηγυρικό φέρνει η κάθε κυβέρνηση. Αντίθετα θεωρούμε ότι είναι οι ίδιοι οι αγώνες εκείνοι που καθορίζουν την τύχη του πρώην στρατοπέδου.

Στη 1/12 το δημοτικό συμβούλιο του Παύλου Μελά και ο δήμαρχος του, φέρανε πρόταση σύμφωνα με την οποία, ο δήμος έπαιρνε 280 στρέμματα για εμπορικές και άλλες χρήσεις και με τον στρατό να παίρνει 10% από τα κέρδη. Ο στρατός από την άλλη έπαιρνε 50 στρέμματα για το χτίσιμο στρατιωτικών κατοικιών με αποκλειστικά έξοδα του δήμου, και τέλος η εκκλησία κατοχύρωνε τα υπόλοιπα 8. Ο δήμαρχος μάλιστα παρουσίαζε την εν λόγω συμφωνία ως την μοναδική ευκαιρία αξιοποίησης κομματιού του στρατοπέδου από τον δήμο, δηλώνοντας παράλληλα ότι η μη επίτευξη της θα οδηγούσε στο ξεπούλημα του στρατοπέδου από το ΤΑΙΠΕΔ του στρατού. Η συμφωνία αυτή μπλοκαρίστηκε από την Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών και συντρόφους συντρόφισσες. Θεωρούμε λοιπόν από την μία ότι η κίνηση αυτή από μεριάς της γειτονιας ηταν κομβικό σημείο του αγώνα, το οποίο σε ένα βαθμό καθόρισε τις αλλαγές και την αναδίπλωση της τοπικής και κεντρικής εξουσίας, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στην νέα συμφωνία.

Από την άλλη είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η κυβέρνηση έχοντας να περάσει νέα μέτρα και ένα  4ο μνημόνιο, ψάχνει συνθήκες στις οποίες θα δείξει θεαματικά ότι πράττει και πράγματα από προς μία άλλη κατεύθυνση. Η υπόθεση του Παύλου Μελά ήταν μία ευκαιρία η οποία ικανοποιούσε την επικοινωνιακή στρατηγική της. Πρέπει να τονιστεί εδώ δηλαδή ότι αν δεν υπήρχε αυτή η συγκυρία, ίσως να επέμενε και τελικώς να περνούσε την αρχική συμφωνία που πήγε να ψηφιστεί με μία πιθανή ένταση της καταστολής σε όποιον θα αντιδρούσε.

Όσο αφορά την προσπάθεια του δημάρχου να παρουσιαστεί ως ο λυτρωτής που πέτυχε να δώσει λύση στο θέμα του Παύλου Μελά, θα απαντήσουμε με τον εξής απλό τρόπο. Δεν θα διαγραφεί ποτέ από την μνήμη μας αυτό που είχε συμβεί στις 1/12, όπου ενώ είχαμε διακόψει το δημοτικό συμβούλιο, εκείνος είχε πάρει το μικρόφωνο και τα πρακτικά στην γωνία της αίθουσας και παρακάμπτοντας όλες τις διαδικασίες επιχειρούσε να περάσει την προηγούμενη συμφωνία με κάθε μέσο. Επίσης για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του, η οποία και συνεχίζει την αναδιάρθρωση, εξαθλιώνοντας τα πιο φτωχοποιημένα κομμάτια της κοινωνίας, απαντάμε ότι δεν είναι παρά το «οξυγόνο του κεφαλαίου» και ότι θα μας βρίσκει απέναντι του σε κάθε κοινωνικό αγώνα.

Λίγα λόγια για την νέα συμφωνία.

Αρχικά το γεγονός ότι ο στρατός δεν θα παίζει κυρίαρχο ρόλο σε μία έκταση 344 στρεμμάτων, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στις δυτικές συνοικίες, είναι μία θετική εξέλιξη. Ούτως ή άλλως θα ήταν αδιανόητο να ελέγχεται ένα τέτοιο κομμάτι γειτονιάς από τον θεσμό αυτό σε μία χώρα όπου ο στρατός δεν κατέχει την εξουσία. Ο στρατός ωστόσο, με βάση τη νέα συμφωνία εξακολουθεί να παίζει σημαντικό αν και υποβαθμισμένο ρόλο στο πρώην στρατόπεδο. Η νέα συμφωνία του εξασφαλίζει ένα 5% επί των κερδών που θα αποφέρουν οι μελλοντικές εμπορικές χρήσεις του πάρκου, ενώ και η ίδια η «παραχώρηση» του πρώην στρατοπέδου δεν είναι μόνιμη ούτε οριστική, καθώς μετά από 99 χρόνια ο στρατός θα έχει και πάλι τον τίτλο ιδιοκτησίας και το δικαίωμα να ζητήσει εκ νέου ανταλλάγματα. Ακόμη οι στρατιωτικοί εξακολουθούν να είναι η κατεξοχήν ευνοημένη κοινωνική ομάδα, η οποία και θα πάρει 83 έτοιμα διαμερίσματα, την ώρα μάλιστα που άλλοι άνθρωποι οικονομικά ασθενέστεροι χάνουν τις Τετάρτες στους πλειστηριασμούς τις πρώτες κατοικίες τους, ή καταλήψεις αγώνα και καταλήψεις στέγης μεταναστών εκκενώνονται (Ορφανοτροφείο, βίλα Ζωγράφου) και μετανάστες στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από την άλλη η εκκλησία νομιμοποιεί τα 8 στρέμματα όπου εδώ και μήνες έχει ήδη περιφράξει με συρματοπλέγματα. Τέλος, ο δήμος παίρνει όλη την υπόλοιπη έκταση με διάφορες υποχρεώσεις, όπως εκείνες της ανέγερσης των δύο μουσείων. Βέβαια το πώς θα αναπαλαιώσει ο δήμος τα ήδη υπάρχοντα κτήρια, το τι χρήσεις θα τους δώσει, το αν θα κτιστούν νέες εγκαταστάσεις και το ποιος θα είναι τελικά ο νέος χαρακτήρας του πάρκου είναι κάτι που μένει να το δούμε στην πράξη.

Από την άλλη εμείς θα συνεχίσουμε το αγώνα για ένα πάρκο ελεύθερα προσβάσιμο σε όλους, μέχρι να φύγουν και τα τελευταία συρματοπλέγματα, είτε αυτά είναι του στρατού, είτε της εκκλησίας. Για ένα χώρο πρασίνου ενάντια σε οποιαδήποτε προσπάθεια τσιμεντοποίησης. Για ένα χώρο που δεν θα είναι χώρος εμπορευματικός για παραγωγή κέρδους και κατανάλωσης. Τέλος για ένα χώρο διατήρησης της ιστορικής μνήμης μέσα σε μία καθημερινότητα, στην οποία οι άνθρωποι θα συναντιούνται για να αλλάξουν την μοίρα τους, και όχι για να την υπομείνουν.

Όσα υπόσχεται η εξουσία τα εξασφαλίζει ο αδιαμεσολάβητος αγώνας

Για άλλη μια φορά είδαμε το δήμαρχο Δεμουρτζίδη και το επιτελείο του, να παρουσιάζουν άλλη μία μοναδική ευκαιρία για την «αξιοποίηση» του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά . Πριν μερικούς μήνες οι ίδιοι ήταν έτοιμοι να ψηφίσουν πρόταση σύμφωνα με την οποία παραχωρούνταν τα 280 στρέμματα στο δήμο για εμπορικές χρήσεις, τα 50 στο στρατό για κατοικίες που θα έφτιαχνε ο ίδιος ο δήμος και τα 8 στην εκκλησία. Η συμφωνία αυτή παρουσιαζόταν ως μονόδρομος και σαν έντιμος συμβιβασμός. Τι έγινε και η τοπική εξουσία άλλαξε εντελώς θέση μιλώντας τώρα για ολοκληρωτική παράδοση του στρατοπέδου στο δήμο;

Αν δεν γινόταν η ακύρωση του δημοτικού συμβουλίου στις 1 Δεκέμβρη από κάποιους/ες με ιδεοληψίες, όπως ο ίδιος ο δήμαρχος τους αποκάλεσε, το μέλλον του πρώην στρατοπέδου θα ήταν προδιαγεγραμμένο. Η κωλοτούμπα του δημάρχου αποδεικνύει περίτρανα ότι οι πολίτες μπορούν να έχουν λόγο και να διαμορφώνουν τις πολιτικές εξελίξεις που αφορούν τις ανάγκες τους και αυτό είναι το πιο παραγωγικό στοιχείο που κρατάμε. Από την άλλη το πιο εξοργιστικό στοιχείο είναι ότι οι ίδιοι που κλείνανε το μάτι στο στρατό και την εκκλησία με τη προηγούμενη συμφωνία, παρουσιάζουν σαν νίκη δική τους και την καινούργια .

Βέβαια για να δούμε τι πραγματικά ισχύει περιμένουμε και την απάντηση του στρατού. Σύμφωνα με τη νέα συμφωνία οι καραβανάδες του στρατού βγαίνουν και πάλι ευνοημένοι αφού η δημοτική αρχή θέλησε να τους εξασφαλίσει κατοικίες που ανήκουν στο δήμο, έτοιμες και με τα κλειδιά στο χέρι. Την ίδια ώρα μάλιστα που κόσμος χάνει τα σπίτια του σε πλειστηριασμούς, οι άστεγοι και οι άνεργοι αυξάνονται καθημερινά και οι μετανάστες στοιβάζονται σε χώρους που μόνο για ανθρώπους δεν είναι. Επίσης και πάλι η χρήση του στρατοπέδου από το δήμο παραμένει θολή αφού αφήνει το περιθώριο για εμπορευματικές δραστηριότητες όπου το κέρδος θα αποτελεί κεντρικό παράγοντα. Τέλος ο δήμος εξακολουθεί να μην παίρνει θέση για τα 8 στρέμματα της εκκλησίας Α.Ε. τα οποία έχουν ήδη περιφραχτεί.

Για εμάς ο αγώνας για ένα πάρκο πρασίνου και ιστορικής μνήμης ανοιχτό για τις ανάγκες των κατοίκων συνεχίζεται. Κάθε προσπάθεια για ξεπούλημα του πάρκου θα μας βρίσκει απέναντι όπως κι αν παρουσιάζεται.

Μια οφειλόμενη απάντηση

Μια οφειλόμενη απάντηση στις κυνικές δηλώσεις του δημάρχου Π.Μελά για το ζήτημα του πρώην στρατοπέδου. Προφανώς δεν συνδιαλεγόμαστε μαζί του απλά κάποιες φορές η ξεφτίλα δεν πρέπει να μένει αναπάντητη.

Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Λίγες μέρες πριν αναλάβουμε τη Διοίκηση του Δήμου είχε υπογραφεί το Πρακτικό της Συμφωνίας από τη Διοικητική Επιτροπή του ΤΕΘΑ, σύμφωνα με το οποίο 283.940 τ.μ. παραχωρούνται στο Δήμο Παύλου Μελά για 49 χρόνια, 8.000 τ.μ. παραχωρούνται κατά χρήση στη Μητρόπολη Νεαπόλεως-Σταυρουπόλεως και 52.360 τ.μ. τα διατηρεί στην ιδιοκτησία του το ΤΕΘΑ για κατασκευή στρατιωτικών κατοικιών.’’


Απάντηση:

Εδώ να θυμήσουμε πως μετά την υπογραφή της συμφωνίας ο τότε πρωθυπουργός Σαμαράς είχε επισκεφτεί το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, όπου τον είχανε υποδεχτεί ο τέως δήμαρχος Διαμαντής Παπαδόπουλος, αλλά και ο νυν δήμαρχος Δεμουρτζίδης. Στη συνάντηση αυτή αμφότεροι πανηγύριζαν για την κατάπτυστη συμφωνία.


Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Επιπλέον από το Υπουργείο κατέστη σαφές ότι τα 8.000 τ.μ. που παραχωρήθηκαν στην Μητρόπολη Νεαπόλεως – Σταυρουπόλεως ήταν οριστικά και αμετάκλητα, διότι εκεί είχε ολοκληρωθεί υπογραφή της ανάλογης σύμβασης.’’


Απάντηση:

Το φαγοπότι της πίτας του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά ξεκιναει πρώτη η Εκκλησία Α.Ε. η οποία από ένα απλό εκκλησάκι, τα κάνει πλακάκια με τον στρατό και αποκτά 8 ολόκληρα στρέμματα, με τον δήμο παράλληλα να αποδέχεται το συγκεκριμένο δούναι και λαβείν.


Δηλώσεις δημάρχου:

’’…Στους επόμενους μήνες οι υπηρεσίες του Δήμου Παύλου Μελά έχοντας την πολιτική καθοδήγηση ετοίμασαν ολοκληρωμένο Στρατηγικό Σχέδιο ανάπλασης του στρατοπέδου σε χώρο πρασίνου, ανατέθηκε και ολοκληρώθηκε το Ειδικό Χωρικό Σχέδιο, η Γεωλογική Μελέτη και η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.’’


Απάντηση:

Χρόνια τώρα ο Δήμος ισχυρίζεται ότι πραγματοποιεί μελέτες για να μετατρέψει το πρώην στρατόπεδο του Παύλου Μελά σε πάρκο πρασίνου. Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κάποιος γιατί αυτές οι μελέτες δεν βγαίνουν ποτέ στο φως της δημοσιότητας.


Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Εντωμεταξύ ψηφίστηκε ο Νόμος 4407/2016, (ΦΕΚ 134/Α/26-07-2016) για το νέο Ταμείο Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας Ενόπλων Δυνάμεων, όπου αν ένας Δήμος θέλει να του παραχωρηθεί οποιαδήποτε έκταση πρέπει συν όλα τα άλλα να καταβάλει και το 5 τις εκατό επί της αντικειμενικής αξίας του οικοπέδου, πράγμα αδύνατο για οποιονδήποτε Δήμο.’’


Απάντηση:

Θα είμαστε σαφείς… Η ύπαρξη του στρατού μέσα στις πόλεις έχει συνδεθεί με ιστορίες αίματος και καταπίεσης. Δεν αναγνωρίζουμε ούτε την ιδιοκτησία του στρατού πόσο μάλλον ένα ταμείο που φτιάχτηκε για το ξεπούλημα δημόσιων χώρων. Τα μόνα δικαιώματα που αναγνωρίζουμε στα πρώην στρατόπεδα είναι τα δικαιώματα των ατόμων που τα περιβάλλουν, τα χρησιμοποιούν και ζουν γύρω από αυτά.


Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Σήμερα βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την ολοκλήρωση της Συμφωνίας, Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας διατηρεί 52.360 τ.μ. που προτείνεται να πολεοδομηθούν με συντελεστή δόμησης 0.8, από τα οποία 27.000 τ.μ. περίπου είναι δασύλλιο και στα υπόλοιπα 25.000 τ.μ. θα κατασκευαστούν οι στρατιωτικές κατοικίες με τους ανάλογους κοινόχρηστους χώρους (πράσινο, πεζόδρομοι). Στα υπόλοιπα 283.940 τ.μ. ξεκινάνε άμεσα οι ενέργειες κατεδάφισης των επικίνδυνων και ετοιμόρροπων κτιρίων (συνολικά 21) και μέσα από τις ΟΧΕ-ΒΑΑ Θεσσαλονίκης του ΕΣΠΑ 2014-2020 προγραμματίζονται εργασίες ανάπλασης, όπου φυσικά δεν περιλαμβάνονται εμπορικά κέντρα και νέα οικοδόμηση, παρά μόνο χρήσεις Πρασίνου, Πολιτισμού και Αναψυχής.’’


Απάντηση:

Εδώ ο δήμαρχος αποδέχεται πως η δήθεν διαπραγμάτευση του απέτυχε. Η νέα συμφωνία που παρουσιάζει είναι ουσιαστικά η ίδια με εκείνη που υπογράφτηκε το 2014 και θεωρήθηκε αποτυχημένη. Θεωρούμε τουλάχιστον προκλητικό την δόμηση στρατιωτικών κατοικιών την ώρα που λίγο παραπέρα στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης πλειστηριάζουν πρώτες κατοικίες. Παράλληλα να θυμήσουμε πως δίπλα στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά υπάρχουνε ήδη στρατιωτικές κατοικίες που έχουν αφεθεί στη μοίρα τους τα τελευταία χρόνια. Οι εξαγγελίες του Δήμου ότι δεν περιλαμβάνονται εμπορικά κέντρα στα σχέδια του αντικρούουν το ίδιο το κείμενο της συμφωνίας, η οποία προβλέπει εμπορικές δραστηριότητες με συγκεκριμένα ποσοστά κέρδους για τον στρατό (10%).


Δηλώσεις δημάρχου:

‘’…Γι αυτό λοιπόν όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται σήμερα για το μέλλον του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά , ας αναλογιστούν τη σημερινή κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας, την κρισιμότητα του χρόνου για το καλό του τόπου μας και ας μην αρκεστούν μόνο στις εύκολες καταγγελίες και άκαιρες ιδεοληψίες που οδηγούν σε αδιέξοδα.’’


Απάντηση:

Εύκολες καταγγελίες και άκαιρες ιδεοληψίες εκφράζουν μόνο οι προεκλογικές δεσμεύσεις δημάρχων, οι οποίες αργότερα με την κατάκτηση της εξουσίας καταλήγουν στο να παρουσιάζονται ως έντιμοι συμβιβασμοί. Για μας ο αγώνας για την δημιουργία ενός δημόσιου χώρου πρασίνου, αντίστασης και ιστορικής μνήμης δεν είναι μια εικόνα από το παρελθόν αλλά μία εικόνα από το μέλλον και γι αυτό είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε ως το τέλος.


apanthsh-eikona

Ακύρωση δημοτικού συμβουλίου για το ξεπούλημα του Π.Μελά

Χτες Πέμπτη 1/12 ως Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών αλλά και σύντροφοι/ισες που πλαισίωσαν το κάλεσμα μας, συνολικά 50 άτομα, συγκεντρωθήκαμε στο πολιτιστικό κέντρο «Τσακίρης» στη Σταυρούπολη ενάντια στην προσπάθεια  του δημοτικού συμβουλίου του δήμου «Παύλου  Μελά» να ψηφίσει το ξεπούλημα του ομώνυμου πρώην στρατοπέδου.

Ενδεικτικά, η συμφωνία αυτή αναφέρει την παραχώρηση 280 στρεμμάτων για 49 χρόνια στο δήμο ώστε να μπορεί να τα εκμεταλλευτεί εμπορικά, ενώ παράλληλα ο στρατός έχει τεράστια οικονομικά οφέλη με την ανέγερση στρατιωτικών κατοικιών να είναι η κύρια παράμετρος. Φυσικά αυτή η κίνηση ήταν προκλητική και ασφαλώς δεν θα έμενε αναπάντητη.

Μόλις επιχειρήθηκε να ξεκινήσει η συνεδρίαση, σύσσωμος ο κόσμος ανέβηκε στην αίθουσα και επί 2 ώρες, σαμπόταρε την διαδικασία και κατάφερε την αναβολή της όλης συνεδρίασης. Οι προκλήσεις και οι ειρωνείες από μεριάς τους, καλύφτηκαν από τα δυναμικά συνθήματα του κόσμου. Εν τέλει το  δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε την μεταφορά της συνεδρίασης σε άγνωστη ημερομηνία, ώρα και τοποθεσία.

Αφενός κρίνουμε την δράση ως επιτυχημένη, αφετέρου αναγνωρίζουμε ότι είναι η αφετηρία ενός νέου γύρου κινητοποιήσεων στις Δυτικές Συνοικίες και όχι μόνο . Καλούμε κατοίκους και συλλογικότητες που αγωνίζονται στην Θεσσαλονίκη να είναι σε επιφυλακή για την επόμενη κινητοποίηση.

Το στρατόπεδο του Παύλου Μελά είναι μέρος της συλλογικής ιστορικής μνήμης και ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στις δυτικές συνοικίες. Δεν πρόκειται να αφήσουμε να τσιμεντοποιηθεί και να εμπορευματοποιηθεί εφόσον δεν ανήκει ούτε στο Δήμο, ούτε στο Στρατό, ούτε στην Εκκλησία, αλλά σε όλη την κοινωνία.

ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ, ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:

Όχι στο ξεπούλημα του πρώην στρατοπέδου Π. Μελά.

 Τα άδεια στρατόπεδα μας ανήκουν.

Πέρασαν περίπου δέκα χρόνια από τότε που ο στρατός εγκατέλειψε το πρώην στρατόπεδο Π. Μελά και το Καρατάσου. Οι συζητήσεις, οι υποσχέσεις αλλά και οι πολιτικές καριέρες που χτίστηκαν πάνω στην αξιοποίηση τους είναι πολλές. Η κουβέντα αυτή θα μπορούσε να είναι ατελείωτη και γι’ αυτό θα ασχοληθούμε με το παρόν και με το τι μέλλει γενέσθαι.

Τον Σεπτέμβριο του ’14 με τυμπανοκρουσίες και παράτες επισκέφθηκε στα κλεφτά ο τότε πρωθυπουργός Σαμαράς τον χώρο για να ανακοινώσει μαζί με τον πολιτικά ομόσταβλό του δήμαρχο Δεμουρτζίδη την συμφωνία παραχώρησης του πρώην στρατοπέδου στην τοπική κοινωνία. Μια κατάπτυστη συμφωνία που στην ουσία της παραδίδει τον χώρο στις ορέξεις του στρατού για οικοδόμηση στρατιωτικών κατοικιών (την ίδια ώρα που χιλιάδες άνθρωποι χάνουν το σπίτι τους από τις τράπεζες) και των εργολάβων για ανάπτυξη εμπορικών δραστηριοτήτων (βλ. Μall). Κατιτίς παίρνει φυσικά και η μητρόπολη (ποιος άλλος?), η οποία είναι μάλιστα και η πρώτη που έσπευσε να περιφράξει το θεωρούμενο τσιφλίκι της.

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα οι συμφωνίες μένουν..

Έτσι λοιπόν φτάνουμε στη σημερινή νέα συμφωνία που θα ψηφιστεί την Πέμπτη 1/12 στο δημοτικό συμβούλιο παύλου μελά. Βάσει της συμφωνίας αυτής δίνονται:

  • 50 στρέμματα στον στρατό για να χτίσει κατοικίες. Μάλιστα ο σχεδιασμός, οι άδειες και οι φόροι που σχετίζονται με την κατασκευή των κατοικιών θα πληρωθούν από το δήμο…
  • 8 στρέμματα στην εκκλησία
  • 280 στρέμματα στο δήμο για 49 χρόνια. Μέσα σε αυτή την έκταση θα αναπτυχθούν μεταξύ άλλων και εμπορικές δραστηριότητες και από τα προσδοκώμενα κέρδη ο στρατός θα παίρνει 10%…

Από την πλευρά μας βλέπουμε για ακόμη μια φορά ότι το «όραμα της ανάπτυξης» απειλεί να καταστρέψει μια δημόσια έκταση, μετατρέποντάς τη σε επιχειρηματικά κέρδη για τους μεγαλοεργολάβους, με το πρόσχημα της δημιουργίας θέσεων εργασίας, σε συνθήκες φυσικά εργασιακού μεσαίωνα. Ένας χώρος που αποτελεί έναν από τους ελάχιστους πνεύμονες πρασίνου μέσα στην πόλη, καλείται να μετατραπεί σε ένα πάρκο παραγωγής και κατανάλωσης που το μόνο που θα αναπτύσσεται θα είναι οι τσέπες των μεγαλοαφεντικών. Θεωρούμε λοιπόν πως ένας χώρος που χώριζε επί χρόνια τις δυτικές συνοικίες με συρματοπλέγματα και που γι’ αυτόν μόνο φρικτές ιστορίες μπορούν να ειπωθούν, ήρθε η στιγμή να ανοίξει πραγματικά. Να γίνει προσβάσιμος από όλες τις γύρω γειτονιές, την Σταυρούπολη, την Πολίχνη, τη Νεάπολη, αλλά και όλη την Θεσσαλονίκη. Να μείνει ενιαίος και να μην αφήσουμε ούτε τετραγωνικό μέτρο στις δύο τεράστιες ανώνυμες εταιρίες που ακούν στο όνομα στρατός και εκκλησία. Μακριά από επίδοξους εκφραστές της λαϊκής θέλησης θα πρέπει να δομήσουμε ένα μέτωπο προάσπισης του πάρκου. Άλλωστε η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει πως κατέληξαν διάφοροι πρώην «επαναστάτες» μνηστήρες της εξουσίας, τόσο σε επίπεδο δήμου όσο και σε επίπεδο κυβέρνησης.

Ενάντια στον πολιτισμό του κέρδους και της κατανάλωσης να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπως εμείς επιθυμούμε για τη γειτονιά μας, όπου θα συναντούνται άνθρωποι που θέλουν να αλλάξουν τη μοίρα τους και όχι πελάτες που θέλουν να την υπομείνουν. Ένα πάρκο αντίστασης μνήμης και πρασίνου…

Πέμπτη 1/12 στις 18:30 στο κέντρο πολιτισμού Τσακίρης για να μπλοκάρουμε το ξεπούλημα του πρώην στρατοπέδου παύλου μελά