Μικροφωνική ενάντια στο φακέλωμα και την δυσοσμία των ΕΛΠΕ, Σάββατο 4/11 στις 12 στον πεζόδρομο Κορδελιού

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ ΤΩΝ ΕΛΠΕ

Εδώ και μερικά χρόνια, στην περιοχή Κορδελιού-Ευόσμου υπάρχει έντονη δυσοσμία, που ανάλογα με την κατεύθυνση του αέρα γίνεται εντονότερη, κάτι που φυσικά δεν έχει περάσει απαρατήρητο από τους κατοίκους. Οι ίδιοι οι κάτοικοι, εδώ και κάποια χρόνια τώρα, έχουν οργανώσει πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις, με σκοπό την αντιμετώπιση του προβλήματος και την εύρεση της πηγής της δυσοσμίας, «φωτογραφίζοντας» την ΕΛΠΕ και την θυγατρική τηςElpedison ως κύριους υπαίτιους.

Το κράτος από την πλευρά του, μετά από εισαγγελική εντολή, ξεκίνησε διαδικασία έρευνας για το ζήτημα. Τα ΕΛΠΕ, έχοντας δηλώσει σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε ότι δεν έχουν καμία ευθύνη για την δυσοσμία, θέλοντας να «βοηθήσουν» την διαδικασία ελέγχου προχώρησαν σε δωρεά για την αγορά μηχανήματος που μετράει τους ατμοσφαιρικούς ρύπους. Περιττό να αναφέρουμε ότι αμφισβητούμε την αξιοπιστία της έρευνας, η οποία χρηματοδοτείται από τον ίδιο που καλείται να ελέγξει.

Όσο και να φαίνεται αστείο σε κάποιον το γεγονός ότι αρνούνται κάθε ευθύνη ή ότι τα ίδια τα ΕΛΠΕ χρηματοδοτούν την έρευνα που καλείται να τους ελέγξει, άλλο τόσο μας εξοργίζει η τακτική φακελώματος που ακολουθήθηκε. Πιο συγκεκριμένα, τα ΕΛΠΕ με σκοπό την διαχείριση των αντιδράσεων της τοπικής κοινωνίας και την προβολή μιας εικόνας «κοινωνικού ενδιαφέροντος», ανέθεσαν στην εταιρία OneTeam την πραγματοποίηση έρευνας σχετική με το ζήτημα.

Όπως αποδείχθηκε, η έρευνα αυτή δεν ήταν παρά ένα πρωτοφανές για τα τοπικά δεδομένα, φακέλωμα πολιτών και διάφορων ομάδων που ενεργοποιήθηκαν στο περιβαλλοντικό αυτό ζήτημα. Το μέγεθος της καταγραφής και της ρουφιανιάς της εν λόγω έρευνας θα το ζήλευε ακόμα και ο μηχανισμός παρακολούθησης πολιτών επί χούντας. Διαδικτυακές συζητήσεις, πληροφορίες για το εργασιακό περιβάλλον πολιτών, ενασχόληση τους με άλλα πολιτικά ζητήματα, συνθέτουν το μωσαϊκό της πλήρους καταγραφής κινήσεων και απόψεων της τοπικής κοινωνίας.

Έτσι λοιπόν, πέρα από το μείζον ζήτημα της περιβαλλοντικής επίπτωσης που έχει η δυσοσμία στις συνοικίες του Κορδελιού-Ευόσμου, για εμάς αποτελεί τεράστιο ζήτημα, το πώς μια ιδιωτική εταιρία καταπατάει κάθε προσωπικό δεδομένο και φακελώνει κατοίκους ανάλογα με την πολιτική τους άποψη και δράση. Το γεγονός ότι αυτή η έρευνα έπεσε τυχαία στα χέρια κατοίκων, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η μοναδική.

Από την άλλη αυτό το γεγονός δείχνει ξεκάθαρα το προσανατολισμό που πρέπει να ακολουθήσει κάθε πρωτοβουλία κατοίκων. Καμία εταιρία/επιχείρηση δεν μπορεί να δρα ανεξέλεγκτα και να προκαλεί δυσμενείς επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή της περιοχής. Αντίθετα οι κάτοικοι είναι σημαντικό να δράσουν για την απόκτηση κοινωνικου ελέγχου πέρα από θεσμοθετημένους φορείς. Θεωρούμε την προσπάθεια αυτή ως το πρώτο βήμα για να τεθεί μια αγωνιστική κατεύθυνση στο ζήτημα της υποβάθμισης των ζωών μας, η οποία μπορεί να ξεκινήσει από την απαίτηση να απομακρυνθεί η βιομηχανική δραστηριότητα από τον αστικό ιστο και να καταλήξει στην ολική καταστροφή της. Δεν ξεχνάμε άλλωστε πως ο βιομηχανικός τομέας (και ειδικά αυτός που έχει να κάνει με την διύλιση πετρελαίου) είναι βασικός πυλώνας της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, εξυπηρετώντας πιστά κράτος και κεφάλαιο και ευθύνεται κατά κόρον για την καταστροφή του περιβάλλοντος.

Η διαδικασία αυτή, της πρωτοβουλίας κατοίκων γίνεται μεγαλύτερη ανάγκη όταν μιλάμε για τις δυτικές συνοικίες της πόλης, οι οποίες βιώνουνε ένα καθεστώς υποβάθμισης εδώ και αρκετά χρόνια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα υπόλοιπα εργοστάσια που λειτουργούν δίπλα ακριβώς στον αστικό ιστό και συνεχίζουν την περιβαλλοντική ρύπανση, όπως για παράδειγμα το ΤΙΤΑΝ και το ΣΜΑστην περιοχή της Ευκαρπίας.Σε αυτή την κατάσταση συμβάλλει και η έλλειψη πρασίνου και δημόσιων χώρων σε ένα ήδη επιβαρυμένο αστικό περιβάλλον όπου η όποια συνάντηση θα πρέπει να γίνεται με οικονομική συναλλαγή(σχέση πελάτη-εργαζόμενου).Αν προσθέσουμε, την γενικευμένη ανεργία, την φτώχεια και την εκμετάλλευση από τα αφεντικά, που έτσι και αλλιώς ισχύει στον γενικότερο κανόνα σε όλο τον ελλαδικό χώρο, η υποβάθμιση παίρνει πολύ μεγάλες διαστάσεις.

Από την πλευρά μας δηλώνουμε ότι, θα είμαστε εχθρικοί σε κάθε προσπάθεια φακελώματος πολιτών από εταιρίες και στεκόμαστε ενάντια σε κάθε περιβαλλοντική ρύπανση. Η υποβάθμιση που κρατικοί και ιδιωτικοί φορείς προσπαθούν να επιβάλλουν στις γειτονιές μας είναι ένα ζήτημα στο οποίο καθένας και καθεμία από εμάς οφείλει να πάρει θέση.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

Advertisements

Δύο λόγια για την Ηριάννα

Η Ηριάννα Β. Λ. την 1η Ιουνίου 2017 καταδικάζεται σε 13 χρόνια φυλάκιση βάσει του τρομονόμου 187Α χωρίς αναστολή. Ποιο είναι το αδίκημα που διέπραξε; Είχε σχέσεις με τον Κωνσταντίνο Π., ο οποίος δικάστηκε και αθωώθηκε για την υποτιθέμενη συμμετοχή του στην οργάνωση Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς. Με βάση ένα σενάριο που το μόνο στοιχείο πάνω στο οποίο βασίζεται είναι ένα κακό δείγμα DNA που βρέθηκε πάνω σε γεμιστήρα όπλου, η Ηριάννα καταδικάζεται χωρίς κανένα ελαφρυντικό και έκτοτε κρατείται στις γυναικείες φυλακές της Θήβας. Μαζί της καταδικάζεται και ο Περικλής Μ., και αυτός βάσει αμφιλεγόμενου δείγματος DNA. Ενάμιση μήνα αργότερα 17/7 , εκδικάζεται η αίτηση για αναστολή της ποινής και αποφυλάκισής και των δύο, η οποία όμως είναι αρνητική , ενώ η επόμενη αίτηση αποφυλάκισης θα κριθεί στις 16/10.

Βλέποντας τα πράγματα μέσα από ένα πιο αναλυτικό πρίσμα διακρίνουμε την ξεκάθαρη ποινικοποίηση συντροφικών αλλά και συγγενικών σχέσεων (είναι πρόσφατες οι υποθέσεις προφυλάκισης της μητέρας και συντρόφου του καταδικασθέντα ως μέλους της ΣΠΦ Γεράσιμου Τσάκαλου όπως και της κράτησης-απαγωγής του παιδιού των μελών του Ε.Α Πολας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη) με άμεσο στόχο τον εκφοβισμό και παραδειγματισμό όσων ατόμων επιλέγουν τον δρόμο του αγώνα. Η ιστορία της Ηριάννας έρχεται να προστεθεί ως ένα ακόμα κεφάλαιο στο βιβλίο του παραλόγου , καθώς για ακόμα μια φορά ένας ανθρωπος καταδικάζεται σε πολυετή κάθειρξη με μόνο αποδεικτικό στοιχείο ένα δείγμα DNA, το οποίο έχουν αμφισβητήσει πλήθος επιστημόνων. Μάλιστα η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες όπου η ανάλυση του DNA χρησιμοποιείται όχι ως μέθοδος αποκλεισμού υπόπτων, αλλα ως μέθοδος ταυτοποίησης, ενώ μπορεί να σταθεί ακόμα και μόνο του ως πειστήριο ενοχής. Δεν θα ξεχάσουμε άλλωστε την ιστορία του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου, ο οποίος έμεινε στην φυλακή 5 χρόνια εξαιτίας ενός δείγματος DNA που βρέθηκε πάνω σε ένα καπέλο το οποίο «έτυχε» να βρίσκεται κοντά στον χώρο λήστείας που έγινε στην Πάρο, και ο οποίος σε δεύτερο βαθμό αθωώθηκε στα μέσα καλοκαιριού. Μια πολύ ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που καταδεικνύει το πόσο εντέλει η αστική δικαιοσύνη λειτουργεί με πολιτικές αποφάσεις είναι το γεγονός ότι η πανηγυρική αθωωτική απόφαση του Τ. Θεοφίλου ήρθε λίγες μέρες πριν από την αρνητική απάντηση στην αίτηση αποφυλάκισης της Ηριάννας. Δύο «ήττες» της αντιτρομοκρατικής μέσα σε λίγες μέρες θα ήταν πολλές, άλλωστε.

Η αστική δικαιοσύνη έχει δημιουργήσει ένα νομικό οπλοστάσιο για να καταστείλει κάθε έναν και καθεμία που αποφασίζουν να αντιδράσουν απέναντι στην γενικευμένη αδικία, την φτώχεια και την εξαθλίωση που επιφυλάσσει το καπιταλιστικό σύστημα. Όσο η κρίση στην Ελλάδα και τον κόσμο εντείνεται , τόσο πληθαίνουν οι φωνές της ανυπακοής και της αντίστασης, τις οποίες το κράτος θέλει να σιγήσει με τον πιο σκληρό τρόπο. Εμείς από την πλευρά μας , ως άτομα που βιώνουμε την καταπίεση στην καθημερινότητά μας και έχουμε την διάθεση να αγωνιστούμε για να την αντιστρέψουμε, στεκόμαστε αλληλέγγυοι με την Ηριάννα, τον Περικλή αλλά και κάθε άλλο άτομο που διώκεται για τον αγωνιστικό του χαρακτήρα ή απλά για την σύναψη σχέσεων με αγωνιστές. Η φιλία ή η αγάπη είναι αξίες βαθιά ριζωμένες μέσα στους ανθρώπους και κανένας απρόσωπος τιμωρός δεν μπορεί να τις καταστήσει παράνομες. Όσο για τον τρομονόμο που ισχύει μέχρι σήμερα δηλώνουμε απεριφραστα πως ο μόνος τρομοκράτης για εμάς είναι το κράτος.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ/Η ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ Β.Λ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ Μ.

Εργατικά ατυχήματα και σφαίρες στο ψαχνό…

Την Πέμπτη 1/12 σε κατάστημα της αλυσίδας Everest στη πλατεία Βικτώριας προκαλείται έκρηξη φιάλης με αποτέλεσμα το θάνατο της εργαζόμενης Βασιλικής Παραστατίδου και το τραυματισμό 3 εργαζομένων και 2 διερχόμενων πολιτών. Άλλο ένα όνομα λοιπόν έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των θυμάτων του κοινωνικού πολέμου. Όσο και να προσπαθούν ΜΜΕ  και επίσημες αρχές να πείσουν ότι πρόκειται για εργατικό «ατύχημα» η όλη προσπάθεια τους πέφτει στο κενό, καθώς μέχρι και ο τελευταίος  «απολιτίκ»  άνθρωπος σε αυτή τη χώρα γνωρίζει την αλήθεια. Ότι πρόκειται για άλλη μια δολοφονία εργαζόμενης που θυσιάστηκε στο βωμό του κέρδους, της μόνης αξίας που αναγνωρίζουν τα αφεντικά. Ενώ γνώριζαν ότι οι εργασίες που γίνονταν στο συγκεκριμένο κατάστημα απαιτούσαν σαν ελάχιστο μέτρο ασφάλειας αυτό να παραμείνει κλειστό, προτίμησαν για να μην χάσουν το κέρδος τους και να το κρατήσουν ανοιχτό με το τραγικό απολογισμό που αναφέρουμε.

Έτσι κι αλλιώς για το κεφάλαιο οι εργάτες είναι αναλώσιμοι και μετρούνται μόνο σαν παραγωγικές μονάδες και αριθμοί. Μπροστά στο τζίρο, την υπεραξία και το κέρδος η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία. Άλλωστε στην εποχή των μνημονίων τα αφεντικά βρήκαν τη καλύτερη ευκαιρία για παραπάνω εκμετάλλευση και ξεζούμισμα καθώς τώρα «ευνοούν» οι κοινωνικές συνθήκες (ανεργία, φτωχοποίηση). Και αυτή η επίθεση πλαισιώνεται και από το ίδιο το κράτος καθώς πολλά από τα εργατικά δικαιώματα που κερδίθηκαν μετά από σκληρούς ταξικούς αγώνες τα καταργούν σε μια ψηφοφορία στη βουλή (ασφαλιστικό, κατώτατος μισθός). Όπως έχουμε ξαναπεί κράτος και κεφάλαιο είναι δύο συγκοινωνούντα δοχεία…

Το να περιμένουμε είτε το κεφάλαιο να ευαισθητοποιεί είτε το κράτος να πάρει το μέρος των εργαζομένων είναι σαν να περιμένουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Η μόνη απάντηση μας είναι οι αδιαμεσολάβητοι αγώνες στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές βάζοντας μπροστά τα εργατικά μας συμφέροντα. Η οργάνωση των από τα κάτω σε σωματεία βάσης και σε οριζόντιες πολιτικές διεργασίες είναι ο μόνος τρόπος να βάλουμε ένα φρένο στις δολοφονίες του κεφαλαίου και του κράτους. Για να μην συνηθίσουμε το θάνατο…

ΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟ ΖΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΔΩ

ΣΤΑ EVEREST ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

15503029_10154938799914276_1174059385_o

Η στέγαση είναι ανάγκη, όχι εμπόρευμα. Κάτω τα χέρια από την κατοικία!

Η επίθεση κράτους και κεφαλαίου δεν έχει τελειωμό. Μπαίνοντας στον έκτο χρόνο της εποχής των μνημονίων, μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας έχει ήδη οδηγηθεί στην εξαθλίωση (κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, ενφια, συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών, ανεργία). Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η αριστερή πολιτική διαχείριση έρχεται να εκπληρώσει τις ορέξεις του κεφαλαίου και τα σχέδια των τραπεζών, αμφισβητώντας ακόμη και την πρώτη κατοικία.

Εδώ και κάποιες εβδομάδες γίνεται προσπάθεια να ξεκινήσει η διαδικασία των πλειστηριασμών, χτυπώντας μία βασική κοινωνική ανάγκη, αυτή της στέγασης. Αυτοί που πλήττονται άμεσα είναι οι άνεργοι, οι επισφαλώς εργαζόμενοι, όσοι είδανε το κόστος ζωής τους να ανεβαίνει χωρίς να μπορούν να ανταπεξέλθουν. Η άποψη «καλά να πάθουνε», στην ουσία αθωώνει όλους εκείνους που ευθύνονται για τη σημερινή κοινωνική κατάσταση, δηλαδή το ίδιο το οικονομικό σύστημα που βασίζεται στην δημιουργία  χρέους προς τις τράπεζες. Εμείς, αναγνωρίζουμε τις ευθύνες μερίδας κόσμου να συμμετάσχει στον καταναλωτικό παράδεισο που του τάξανε (καταναλωτικά δάνεια, διακοποδάνεια κτλ), μην ξεχνώντας όμως ότι το παιχνίδι ήταν στημένο από τα πάνω.

Από την πλευρά μας θεωρούμε σημαντικό να συμμετέχουμε στον αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς, γιατί η στέγη αποτελεί αναμφισβήτητη προϋπόθεση για την επιβίωση μας. Δεν θέλουμε να αφήσουμε κανένα σπίτι στα χέρια των τραπεζών, όχι γιατί υπερασπιζόμαστε την ιδιοκτησία ως τέτοια, αλλά για να μην φτάσουμε σε μία κατάσταση να φοβόμαστε ότι θα βρεθούμε στον δρόμο ανά πάσα ώρα και στιγμή. Μάλιστα η διαδικασία των πλειστηριασμών ήδη έχει μπλοκαριστεί όχι από κάποιο θεό, το σύριζα ή κάποιο άλλο μεσσία, αλλά από αλληλέγγυο κόσμο που συγκεντρώνεται στα δικαστήρια. Ο αγώνας για τη στέγαση, ωστόσο, δεν περιορίζεται στους ιδιοκτήτες πρώτης κατοικίας, αλλά αφορά και όσους νοικιάζουν και δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο ενοίκιο, τους άστεγους και τους μετανάστες, ενώ είναι άμεσα συνδεδεμένος με το κίνημα τον καταλήψεων στέγης και τους αγώνες ενάντια στο κόψιμο βασικών κοινωνικών αγαθών (ρεύμα, νερό, μετακίνηση).

Στους καιρούς που ζούμε, είναι τουλάχιστον προκλητικό να υπάρχουν τόσα άδεια κτίρια και συσσωρευμένη περιουσία που ανήκουν σε εκκλησία, στρατό, δήμο ή μεγαλοϊδιοκτήτες και ταυτόχρονα άνθρωποι να πετιούνται στον δρόμο. Το επιχείρημα «να κοιτάει ο καθένας την πάρτη του» είναι αποτελεσματικό μόνον αν είσαι παπάς που δεν φορολογείσαι, μικρό ή μεγάλο αφεντικό που ξεζουμίζεις τους υπαλλήλους σου ή πολιτικός που έχεις ασυλία. Σε κάθε άλλη περίπτωση δεν χωράνε ατομικές λύσεις σε προβλήματα που μας αφορούν όλους. Η απάντηση πρέπει να δοθεί μέσα από αδιαμεσολάβητους αγώνες στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, στις σχολές μας.

Κανένας μόνος και καμία μόνη της στην επίθεση κράτους και κεφαλαίου.

Όλοι/όλες τις Τετάρτες στις 15:30 στα δικαστήρια Θεσσαλονίκη