Θεατρική παράσταση «Σάκο και Βαντσέτι» από τις Τσιριτσάντσουλες

Την Πέμπτη 22/7 στις 21:00 στο Κόκκινο Πάρκο Ηλιούπολης,

οι Τσιριτσάντσουλες παρουσιάζουν:

ΣΑΚΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝΤΣΕΤΤΙ

Μια θεατρική παράσταση βασισμένη σε κείμενα των Αλαίν Γκιγιάρ, Τζον Ντος Πάσος, Νικόλα Σάκκο και Μπαρτολομέο Βαντσέττι.

Συντελεστές

Παίζουν: Ντίνα Μαυρίδου, Γιάννης Αδρίμης, Μαρίνος Μουζάκης

Σκηνοθεσία: Μαρίνος Μουζάκης

Μάσκες, Κοστούμια: Μαρία Μαρκοπούλου

Διεύθυνση παραγωγής: Ντίνα Μαυρίδου

Κινησιολογική επιμέλεια: Ηρώ Κατσιφλώρου

Τεχνική υποστήριξη: Κώστας Βαλατσός

Δραματουργική σύνθεση, μουσικές επιλογές, παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2021

Έχουν χρησιμοποιηθεί ιστορικές αναφορές από το επίμετρο της Λίας Γυιόκα στην αυτοβιογραφία του Μπαρτολομέο Βαντσέττι (Ιστορία μιας προλεταριακής ζωής εκδ. Κουρσάλ 2014).

Ακούγονται τα τραγούδια:

O profughi d’Italia (Πρόσφυγες απ’ την Ιταλία) του Pietro Gori, μτφ: Γιάννης Αδρίμης, Μαρίνος Μουζάκης.

Lacrime e’ cundannate (Δάκρυα για τους καταδικασμένους) του Alfredo Bascetta, μτφ: Riccardo Delli Veneri, Μαρίνος Μουζάκης.

Il Galeone (Η γαλέρα) στίχοι: Belgrado Pedrini, μουσική: Paola Nicolazzi, μετάφραση αγνώστου, αλιευμένη από το διαδίκτυο.

Ευχαριστούμε το αντιεξουσιαστικό, αναρχικό στέκι Αντίπνοια για τη φιλοξενία των προβών μας κι όλες τις τσιριτσάντσουλες που βοήθησαν στην παραγωγή αυτής της παράστασης.

Υπόθεση

5 Μαΐου 1920, Βοστώνη, ΗΠΑ: Δύο ιταλοί μετανάστες αναρχικοί, ο Μπαρτολομέο Βαντσέττι και ο Νικόλα Σάκκο, συλλαμβάνονται για ανατρεπτική δράση, αλλά στην συνέχεια κατηγορούνται για μία ένοπλη ληστεία μετά φόνου. Η δίκη που ακολουθεί είναι στημένη, βασισμένη σε ένα σαθρό κατηγορητήριο και οδηγεί στην καταδίκη των δύο αναρχικών σε θάνατο. Η συγκλονιστική παγκόσμια κινητοποίηση αλληλεγγύης που θα ακολουθήσει, δεν θα καταφέρει να ανατρέψει την απόφαση, κι έτσι οι Σάκκο και Βαντσέττι θα εκτελεστούν στην ηλεκτρική καρέκλα στις 23 Αυγούστου 1927.

Για την παράσταση

Η υπόθεση των δύο αναρχικών Σάκκο και Βαντσέττι υπήρξε μια από τις πιο πολύκροτες δικαστικές υποθέσεις, καθώς και μία από τις μεγαλύτερες κακοδικίες του εικοστού αιώνα. Μιλάμε για τις αρχές του αιώνα, την εποχή που η καταστολή ενάντια στο εργατικό κίνημα έχει γιγαντωθεί και η υστερία απέναντι στους μετανάστες έχει κορυφωθεί. Είναι η ιστορία δύο εργατών μεταναστών και αναρχικών που συνθλίβονται μέσα σε ένα «καφκικό» σύστημα, για παραδειγματισμό, χωρίς κανένα στοιχείο εναντίον τους, με κατασκευασμένες μαρτυρίες και εξαφάνιση πειστηρίων. Ένας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός που πέφτει σαν κεραυνός στο κεφάλι δύο φτωχών εργατών, που θα δικαιωθούν και θα αποκατασταθούν μόνο 50 χρόνια από την εκτέλεσή τους, το 1977 από τον κυβερνήτη της Μασαχουσέτης την εποχή εκείνη, Μάικλ Δουκάκη.

Για μας αυτή είναι μια ιστορία, που όχι μόνο μας σμίλεψε πολιτικά στη νεανική μας ηλικία, αλλά κυρίως μια ιστορία που δεν πρέπει να ξεχαστεί, γιατί απλά η διαχρονικότητά της είναι εφιαλτικά οδυνηρή σχεδόν έναν αιώνα μετά. Η καταστολή και ο ρατσισμός είναι τα κυρίαρχα στοιχεία του νέου ολοκληρωτισμού που επιχειρείται να επιβληθεί παγκόσμια. Η ιστορία των Σάκκο και Βαντσέττι είναι με έναν τρόπο η δική μας ιστορία, σε μια χώρα που ακόμα οδηγούνται εκδικητικά στη φυλακή άνθρωποι με ατράνταχτα άλλοθι, σε μια περίοδο που πρέπει να διαφυλάξουμε τη μνήμη ως όπλο ενάντια στη λήθη που προσπαθεί να επιβάλει η εξουσία.

Η ιδέα προέκυψε διαβάζοντας το ομώνυμο θεατρικό έργο του Αλαίν Γκιγιάρ. Ξεκινήσαμε να σκαλίζουμε τη σχετική βιβλιογραφία και έτσι καταλήξαμε στο δραματουργικό σχεδίασμα που αποτέλεσε τη βάση της δικής μας παράστασης. Την περίοδο της μελέτης του υλικού, εντυπωσιαστήκαμε από την διαχρονικότητα των στοιχείων της κοινωνικής πάλης που διεξάγονταν εκατό και πλέον χρόνια πριν, από τις βρόμικες μεθόδους του κράτους και του παρακράτους ενάντια στους ανθρώπους που αντιστέκονται, τη δύναμη του εργατικού κινήματος της εποχής, αλλά κυρίως από τον λόγο στα γραπτά αυτών των δύο φτωχών εργατών-μαρτύρων. Ένας λόγος απλός, αλλά βαθιά ουμανιστικός και πολιτικά τόσο προωθημένος, που σε κάνει να ανακαλύψεις ξεχασμένες έννοιες και αισθήσεις που ξεπροβάλουν νέες και φρέσκιες μπροστά σ’ ένα σύγχρονο κουρασμένο και κατακερματισμένο παγκόσμιο κίνημα. Ήταν, να μην ξεχνάμε, η εποχή που οι εργάτες ακόμα ονειρεύονταν έναν καλύτερο κόσμο για όλους τους ανθρώπους και που πίστευαν πως θα το πετύχουν.

Η ιστορία του Νικόλα Σάκκο και του Μπαρτολομέο Βαντσέττι μας ενέπνευσε, μας συγκίνησε, μας ταξίδεψε, μας έμαθε πράγματα και μας ανέθεσε την αποστολή να μην αφήσουμε τη λήθη να κυριαρχήσει. Έτσι καταλήξαμε σε αυτή μας την παράσταση…

Ενημέρωση από την εκδήλωση για τα 20 χρόνια από τη Γένοβα

Στη 1/7 πραγματοποιήθηκε προβολή ντοκιμαντέρ με οπτικοακουστικό υλικό από την εξέγερση της Γένοβα ενάντια στη σύνοδο των G8. Ακολούθησε μεταφορά της βιωματικής εμπειρίας ατόμων που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις και ενδιαφέρουσα συζήτηση από τον κόσμο που πλαισίωσε την εκδήλωση.

Ακολουθεί η εισήγηση της συνέλευσης, που αποτελεί μια σύντομη αναφορά στο ιστορικό εκείνων των ημερών:

Η Γένοβα αποτελεί ένα κομβικό σημείο της συνάντησης του κινήματος «ενάντια στην παγκοσμιοποίηση» ή αλλιώς ενός κινήματος που θα μπορούσε να αποκαλεστεί και ως «παγκοσμιοποίηση από τα κάτω». Αποτελούνταν από διάφορες ομάδες διαδηλωτών από όλο τον κόσμο που εξέφραζαν διάφορα αιτήματα όπως  τη διαγραφή των χρεών του τρίτου κόσμου από το ΔΝΤ, τα δικαιώματα των ζώων, την κατάργηση της παιδικής εργασίας και των κοινωνικών και φυλετικών διακρίσεων, την εναντίωση στην οικολογική καταστροφή του πλανήτη αλλά και την ανατροπή του καπιταλισμού και τη σύγκρουση με τους θεσμούς του.

Η πρώτη, αν και μικρότερη, συγκέντρωση αυτών των ομάδων έγινε την πρωτομαγιά του 1999 στο Λονδίνο, ωστόσο η «επίσημη πρεμιέρα» θωρείται η αποκαλούμενη «μάχη του Σιάτλ» το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου όπου δεκάδες χιλιάδες κόσμου μαζεύονται για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και τις πολιτικές που ακολουθεί. Η διαμαρτυρία πήρε γρήγορα μορφή εξέγερσης και μάλιστα μια ομάδα διαδηλωτών κατάφερε να αποκλείσει την αίθουσα όπου διεξάγονταν οι εργασίες. Η πόλη κηρύχθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ενώ κατά τις συγκρούσεις προκλήθηκαν ζημιές 17 εκατομμυρίων δολαρίων.

Δύο μόλις μήνες μετά τη «μάχη του Σιάτλ», τα μέλη των οργανώσεων κατά της παγκοσμιοποίησης συγκεντρώθηκαν στο ελβετικό θέρετρο του Νταβός, όπου πραγματοποιούνται κάθε χρόνο οι εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Για να αποφευχθούν επεισόδια τύπου Σιάτλ, η ελβετική αστυνομία απαγόρευσε κάθε διαδήλωση για όσο διάστημα θα διαρκούσαν οι εργασίες. Ωστόσο, περίπου 500 διαδηλωτές, φορώντας στολές σκι και κάποιοι από αυτούς μάσκες, κατάφεραν να πλησιάσουν το κτήριο όπου διεξάγονταν οι εργασίες και να σηκώσουν πανό που έγραφαν συνθήματα όπως «πόλεμος στο παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ -είστε δολοφόνοι». Ακολούθησαν συμπλοκές με την αστυνομία, η οποία έκανε χρήση δακρυγόνων για να διαλύσει τους διαδηλωτές, οι οποίοι κατέστρεψαν αυτοκίνητα και βιτρίνες. Η συνέχεια δίνεται στην Ουάσιγκτον τον Απρίλη του 2000 ενάντια στις εαρινές συνόδους της Παγκόσμιας Τράπεζας και τους Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το σκηνικό παραμένει συγκρουσιακό με τους 10.000 περίπου διαδηλωτές να επιχειρούν να τις διακόψουν χωρίς επιτυχία και να συλλαμβάνονται 1.300 από αυτούς (!), ποσοστό πάνω από ένας/μια στους δέκα.

Στην επόμενη σύνοδο στην Πράγα το Σεπτέμβρη του 2000 η αποφασιστικότητα του κόσμου και οι πολύ δυνατές συγκρούσεις οδήγησαν στη διακοπή των εργασιών μια μέρα νωρίτερα. Χαρακτηριστικά αυτών των διαδηλώσεων ήταν η εκτεταμένη χρήση μολότοφ καθώς και το γεγονός  ότι ομάδα διαδηλωτών κατάφερε και έφθασε μέχρι την είσοδο ξενοδοχείου όπου έμεναν πολλοί σύνεδροι δημιουργώντας κλίμα φόβου να ανασφάλειας στους διοργανωτές. Το «σκηνικό του πολέμου» συνεχίζεται στο Κεμπέκ τον Απρίλη του 2001, με συγκρούσεις, συλλήψεις αλλά και μαζικές καταστροφές καπιταλιστικών στόχων.  Νίκαια, Γκέτεμποργκ και άλλες πόλεις όπου πραγματοποιήθηκαν σχετικές διαδηλώσεις και συγκρούσεις αποτέλεσαν επίσης σταθμούς συνάντησης και γιγάντωσης αυτού του κινήματος.

Φτάνουμε έτσι στον Ιούλη του 2001 όπου εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ετοιμάζονται να διαδηλώσουν και να συγκρουστούν στο ραντεβού της Γένοβα με αφορμή τη σύνοδο των G8. Τα 2 προηγούμενα χρόνια έχουν αφήσει την παρακαταθήκη τους, η συμμετοχή φαίνεται μήνες πριν πως θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και το λιμάνι της Γένοβα, στην καρδιά του ευρωπαϊκού «φτωχού» νότου δημιουργεί ένα κλίμα αισιοδοξίας για γιγάντωση του κινήματος, αποφασιστικότητας και πίστης ότι οι φωνές από τα κάτω θα ακουστούν, ο κόσμος θα μπλοκάρει τα σχέδια των ισχυρών και τουλάχιστον αυτή η σύνοδος δε θα γίνει ποτέ.

Συγκεκριμένα στις 20/21 & 22 Ιούλη οι ηγέτες των 8 ισχυρότερων βιομηχανικά κρατών, οι οποίοι εκφράζουν το ΔΝΤ, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και την Παγκόσμια Τράπεζα δίνουν ραντεβού στη Γένοβα της Ιταλίας με σκοπό να καταστρώσουν τα επόμενα σχέδια τους υπέρ της «παγκοσμιοποίησης», δηλαδή την ενίσχυση των επενδύσεων τους, τη συγκέντρωση του πλούτου και παράλληλα τον ασφυκτικότερο έλεγχο των κοινωνιών. Παράλληλα ένα πλήθος εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών, συγκεντρωμένων κυρίως από την Ευρώπη και όχι μόνο, καταστρώνει τα δικά του πλάνα ώστε να εκφράσει την αντίθεση του στις ορέξεις των ισχυρών, να προβάλλει τις δικές του διεκδικήσεις και να δώσει τον δικό του παλμό μέσα στην πόλη με τελικό σκοπό τη ματαίωση της συνόδου. Ταυτόχρονα πυρετωδώς ετοιμάζεται το ιταλικό κράτος σε επίπεδο καταστολής, ερχόμενο σε συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών με άλλα ευρωπαϊκά κράτη, επιστρατεύοντας χιλιάδες μπάτσους, αναστέλλοντας για τις ημέρες εκείνες ακόμη και τη Συνθήκη του Σέγκεν (που προβλέπει την ελεύθερη μετακίνηση των ευρωπαίων πολιτών) για λόγους «εθνικής ασφάλειας».

Το απόγευμα της Πέμπτης 19 Ιούλη πραγματοποιείται στους δρόμους της Γένοβα αντιρατσιστική πορεία με τη συμμετοχή περίπου 50.000 ατόμων, υπό την παρουσία ισχυρού αστυνομικού κλοιού και χωρίς να σημειωθούν ιδιαίτερες εντάσεις και συγκρούσεις.

Την επόμενη μέρα, Παρασκευή 20 Ιούλη, καλούνται 4 διαφορετικές πορείες περιμετρικά της λεγόμενης κόκκινης ζώνης όπου το ιταλικό κράτος έθεσε τα όρια του στους διαδηλωτές προκειμένου να υπερασπίσει την ομαλή διεξαγωγή των εργασιών των «υψηλών προσκεκλισμένων» του. Η συμμετοχή του κόσμου είναι πολύ μεγαλύτερη καθώς συνεχώς καταφτάνουν διαδηλωτές από όλη την Ευρώπη αλλά και άλλα μέρη του κόσμου, το κλίμα είναι τεταμένο και γρήγορα σημειώνονται τα πρώτα επεισόδια. Από τις 10:00 το πρωί ξεκινούν οι συγκρούσεις με τους μπάτσους σε πλατείες της πόλης ενώ καταστρέφονται οι πρώτοι καπιταλιστικοί στόχοι όπως τράπεζες, πολυκαταστήματα, αντιπροσωπείες αυτοκινήτων κα. Η αστυνομία απαντά με κάθε μέσο, πλαστικές σφαίρες, ασύστολη βία, χημικά, ρίψη νερού, δακρυγόνα και οι συγκρούσεις γενικεύονται. Νωρίς το απόγευμα και ενώ οι μάχες δίνονται πλέον παντού, σε όλη την πόλη, σε ένα από τα πεδία των συγκρούσεων, μπάτσος πυροβολεί και δολοφονεί το νεαρό αντιεξουσιαστή Κάρλο Τζουλιάνι ο οποίος συμμετείχε σε αυτές. Κατόπιν περνάνε με όχημα από πάνω του. Η είδηση μεταφέρετε σε λίγη ώρα σε όλη την πόλη και το σύνθημα «δολοφόνοι» αντηχεί παντού σε αυτήν. Γύρω στις 19:30 σημειώνονται οι τελευταίες συγκρούσεις της ημέρας.

Το Σάββατο 21 Ιούλη το κλίμα είναι βαρύ. Μπλοκ διαδηλωτών που σκόπευαν να κάνουν ειρηνικές πορείες βρίσκονται σε σύγχυση πλέον μετά τα χθεσινά γεγονότα και τη δολοφονία του Τζουλιάνι. Ο κόσμος υπολογίζεται πλέον στις 250-300.000 καθώς ήταν η μέρα που είχαν καταφθάσει πια όλοι/ες για την προγραμματισμένη μεγάλη διαδήλωση. Επικρατεί αναταραχή, θυμός και διάθεση για άμεση σύγκρουση. Μεγάλο μέρος του κόσμου πίστευε ότι ο θάνατος ενός ανθρώπου θα έβαζε τέλος σε αυτή τη σύνοδο, ότι η δολοφονία αυτή θα τη ματαίωνε. Αντίθετα η απάντηση του κράτους ήταν η ενίσχυση της καταστολής, οι άγριοι ξυλοδαρμοί και βασανισμοί και η βία χωρίς κανένα έλεος. Μόνος στόχος η διάλυση με κάθε μέσο των συγκεντρωμένων και η προστασία των αφεντικών τους. Κατά τις 19:00 το απόγευμα και μετά από πολύωρες μάχες σώμα με σώμα ο κόσμος έχει πλέον αποτραβηχτεί στα σημεία κατασκήνωσης και φιλοξενίας, μετρώντας εκατοντάδες συλλήψεις, βασανισμούς και σοβαρούς τραυματισμούς. Το μένος των κατασταλτικών δυνάμεων όμως δε σταματά εκεί. Το ίδιο βράδυ μπουκάρουν με βία σε δύο σχολεία όπου έδρευαν για εκείνες τις μέρες σταθμοί αντιπληροφόρησης, κατάσχουν παράνομα οπτικοακουστικό υλικό και ξυλοκοπούν βάναυσα όσους και όσες βρίσκονταν μέσα.

 Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων στη Γένοβα, αλλά και τις επόμενες ημέρες πραγματοποιήθηκαν κινήσεις αλληλεγγύης για τον αγώνα και τους συλληφθέντες στη Γένοβα σε περισσότερες από 200 πόλεις του κόσμου.

Αξίζει να αναφερθεί στο σημείο αυτό ότι στις 20 Ιούλη πέφτει νεκρή στα σύνορα Γαλλίας Ιταλίας διαδηλώτρια που ταξίδευε προς τη Γένοβα χτυπημένη από δακρυγόνο και πέφτοντας πάνω σε διερχόμενο αυτοκίνητο που μετέφερε Ισπανούς διαδηλωτές και ουσιαστικά αποτελεί τη δεύτερη δολοφονημένη των ημερών από το κράτος.

Φέτος λοιπόν συμπληρώνονται 20 χρόνια από τις μέρες αυτές στη Γένοβα. Εκεί, το κίνημα ενάντια στη παγκοσμιοποίηση έφτασε στην κορύφωσή του από άποψη συμμετοχής, αλλά έδειξε και τα όριά του, αποτυγχάνοντας τον σκοπό της ακύρωσης της συνόδου, κάτι που είχε επιτευχθεί τα προηγούμενα χρόνια στο Σιάτλ και στην Πράγα. Οι ισχυροί αυτού του κόσμου, αντιλαμβανόμενοι ότι το κίνημα λαμβάνει συνεχώς μεγαλύτερες διαστάσεις, φρόντισαν να οργανωθούν περισσότερο και να απαντήσουν με  υπέρμετρη καταστολή, χρήση ωμής βίας, ακόμα και αφαίρεση ανθρώπινων ζωών. Αυτό δείχνει και τον φόβο τους απέναντι σε αυτούς/ες που δε βολεύονται και δεν υποκύπτουν στο παραμύθι τους και αναζητούν χώρους και δρόμους αντίστασης, αμφισβήτησης και διεκδίκησης.

Οι επόμενοι σύνοδοι κορυφής άρχισαν να «παίρνουν τα βουνά και τα νησιά», να προβλέπονται πιο ασφαλείς τόποι συνάντησης των ισχυρών και το τελευταίο ουσιαστικά μεγάλο ραντεβού του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης ήταν στη Θεσσαλονίκη τον Ιούνη του 2003 που χαρακτηρίστηκε και ως η «τελευταία μεγάλη σύγκρουση». Σε κάθε περίπτωση οι κινητοποιήσεις αυτές, με τις προβληματικές και τους περιορισμούς τους, χάραξαν ένα δρόμο και άφησαν σημαντική παρακαταθήκη. Μεταξύ άλλων αναδείχθηκαν οι ισότιμες και οριζόντιες μορφές οργάνωσης των διαδηλωτών, η εκτεταμένη χρήση αντιβίας, η χρησιμοποίηση για πρώτη φορά των ιντερνετικών μέσων αντιπληροφόρησης και το σημαντικότερο: δόθηκε η αφορμή συνάντησης, ζύμωσης και σύγκρουσης των καταπιεσμένων σε διεθνές επίπεδο, ανοίγοντας έτσι έναν παγκόσμιο ορίζοντα αντίστασης απέναντι στους εξουσιαστές.

Η Γένοβα του 2001 και το κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση των ισχυρών μπορεί να αποτελούν παρελθόν, τουλάχιστον από συγκρουσιακή άποψη, οι αγώνες όμως για την απελευθέρωση από τα δεινά της εξουσίας παραμένουν πάντα επίκαιροι και ζωντανοί και τα πρόσφατα κινήματα μπορούν να προσφέρουν και αυτά το λιθαράκι τους σε αυτή την προσπάθεια διδάσκοντας μέσα από τα λάθη αλλά και τις υπερβάσεις τους και τις μικρές και ουσιαστικές νίκες τους.

Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δε δόθηκε ποτέ.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τα 20 χρόνια από την εξέγερση της Γένοβα

Πέμπτη 1/7 στις 20:30, προβολή ντοκιμαντέρ και συζήτηση για τα 20 χρόνια από την εξέγερση της Γένοβα ενάντια στη σύνοδο των G8, στην αυλή της σχολής Κινηματογράφου στη Σταυρούπολη.

Ενημέρωση από το 8ο αντιφασιστικό τουρνουά στις δυτικές συνοικίες

Για 8η συνεχή χρονιά πραγματοποιήθηκε το αντιφασιστικό τουρνουά στις δυτικές συνοικίες, με διήμερο εκδηλώσεων την Παρασκευή 4/6 και το Σάββατο 5/6, το οποίο συνδιοργανώθηκε από την ανοιχτή συνέλευση δυτικών συνοικιών, τον αστέρα κουκλουτζά, την πρωτοβουλία φοιτητ(ρι)ών κινηματογράφου και αντιφασίστ(ρι)ες από τα δυτικά. Η πρώτη ημέρα πλαισιώθηκε από την εκδήλωση της Πρωτοβουλίας ενάντια στα ΕΛΠΕ με τίτλο «ΕΛΠΕ-ΤΙΤΑΝ: η ρύπανση στις δυτικές συνοικίες» σχετικά με την ρυπογόνο δραστηριότητα των δύο μεγάλων εργοστασίων της Δυτικής Θεσσαλονίκης, τις συνέπειές της στην υγεία των κατοίκων, τη στάση των τοπικών αρχών, τα συμφέροντα των βιομηχανιών αλλά και τους αγώνες των κατοίκων ενάντια στην ρύπανση του αέρα και την περαιτέρω υποβάθμιση των ζωών τους. Στη συνέχεια ακολούθησε προβολή αντιφασιστικού ντοκιμαντέρ, στο προαύλιο της σχολής κινηματογράφου.

Η δεύτερη μέρα περιελάμβανε το καθιερωμένο τουρνουά μπάσκετ 3×3 στο πάρκο της Γωγούση, στο οποίο συμμετείχαν περισσότερες ομάδες από κάθε άλλη χρονιά, σε κλίμα ομαδικότητας και αλληλεγγύης. Παράλληλα, σε άλλο σημείο του πάρκου, πραγματοποιήθηκε κατασκευή και εμψύχωση ξύλινης κούκλας για μικρά και μεγάλα παιδιά, ενώ καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας υπήρχαν πάγκοι με βιβλία από το ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών και βιβλία Biennio Rosso, για την οικονομική ενίσχυση του ελευθεριακού ιστοτόπου ενημέρωσης Alerta.gr. Ακόμη, υπήρχε και τις δύο ημέρες έντυπο πολιτικό υλικό συνελεύσεων και ομάδων, αυτοκόλλητα και μπλουζάκια του τουρνουά, μπαρ καθώς και συλλογική χορτοφαγική κουζίνα από το room39 την πρώτη ημέρα και από τη διοργάνωση του τουρνουά τη δεύτερη ημέρα.

Η προσέλευση του κόσμου φέτος ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, όλη η διήμερη διοργάνωση του τουρνουά στηρίχθηκε από τον κόσμο του αγώνα της πόλης και αγκαλιάστηκε από την γειτονιά, με αποκορύφωμα τη συναυλία του Σαββάτου με sponty, jaul, μάτιαπουαντέξανεστηφρίκη (άχρωμο/λούπες μοτίβα), όπου δόθηκε ένα ξεκάθαρο μήνυμα αντιφασισμού, αντισεξισμού και αλληλεγγύης μέσα από τους στίχους της hip hop μουσικής. Σημαντική στιγμή της ημέρας ήταν η ένδειξη στήριξης στην ανακατάληψη της Rosa Nera στα Χανιά, ύστερα από μήνες κινητοποιήσεων και δραστηριοτήτων διεκδίκησης, η οποία εκφράστηκε με δυναμικά συνθήματα και ανάρτηση πανό στο γήπεδο διεξαγωγής του τουρνουά μπάσκετ.

Απέναντι στη ζοφερή εικόνα των έρημων πλατειών που προσπαθούν να επιβάλλουν, απέναντι στη λογική του κέρδους που επιτάσσει την τσιμεντοποίηση και των τελευταίων δημόσιων και πράσινων χώρων, το αντιφασιστικό τουρνουά για δύο ημέρες κατάφερε να αποτελέσει πνοή ελευθερίας για τα δυτικά της πόλης, ως σημείο συνάντησης, επικοινωνίας και πολιτικοποίησης. Παράλληλα, η παρουσία μας όλα αυτά τα χρόνια στη γειτονιά της Σταυρούπολης αλλά και η στήριξη από μεριάς της δηλώνει πως στις γειτονιές μας, στα δυτικά της προσφυγιάς αλλά και παντού, ο φασισμός, ο ρατσισμός και η ομοφοβία δεν έχουν θέση.

ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΜΕ ΖΩΗ
ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΓΗ

Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών*
Α.Σ. Αστέρας Κουκλουτζά
Πρωτοβουλία φοιτητ(ρι)ών σχολής Κινηματογράφου
Αντιφασίστ(ρι)ες από τα Δυτικά

(*ανοιχτή εβδομαδιαία συνέλευση, για πληροφορίες επικοινωνία: sidithes@espiv.net, σελίδα στο facebook: Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών)

Πάγκοι με πολιτικό έντυπο υλικό συνελεύσεων και αντιφασιστικά αυτοκόλλητα
Μπροσούρα «πόλη και δημόσιος χώρος», μια ανάλυση με αφορμή τον αγώνα για την οικειοποίηση του πρώην στρατοπέδου Π.Μελά, της Ανοιχτής συνέλευσης δυτικών συνοικιών
Γκράφιτι στη σχολή κινηματογράφου
Εργαστήριο κατασκευής ξύλινης κούκλας για μικρά και μεγάλα παιδιά
Προβολή αντιφασιστικού ντοκιμαντέρ από την πρωτοβουλία φοιτητ(ρι)ών Κινηματογράφου
Στιγμιότυπο από το 8ο τουρνουά μπάσκετ 3*3
Στιγμιότυπο από το hip hop live
Στιγμιότυπο από το hip hop live
Στιγμιότυπο από το 8ο τουρνουά μπάσκετ 3*3
Το μπλουζάκι του 8ου αντιφασιστικού τουρνουά
Eκδήλωση – συζήτηση «ΕΛΠΕ – ΤΙΤΑΝ, η ρύπανση στις δυτικές συνοικίες» από την πρωτοβουλία ενάντια στα ΕΛΠΕ
Στιγμιότυπο από το 8ο τουρνουά μπάσκετ 3*3

8ο Αντιφασιστικό Τουρνουά στις δυτικές συνοικίες

8ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ
ΣΤΙΣ ΔΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ
αφιερωμένο στη μνήμη φίλου και συντρόφου

ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΜΕ ΖΩΗ
ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΓΗ

Τι είναι:
Για 8η συνεχή χρονιά οργανώνουμε το αντιφασιστικό τουρνουά στις δυτικές συνοικίες. Σκοπός μας είναι να δώσουμε το μήνυμα ότι στις γειτονιές μας δεν υπάρχει χώρος για κανενός είδους φασίστες. Αποτελεί ακόμα μια ευκαιρία για να βρεθούμε με ελεύθερους όρους, να παίξουμε, να αράξουμε, να ακούσουμε μουσική και να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα που μας βαραίνει. Τουρνουά μπάσκετ 3*3, μουσικές, συλλογική κουζίνα, παιχνίδια για παιδιά, έκθεση έντυπου υλικού και άλλα δρώμενα και εκδηλώσεις είναι κάποιες από τις δραστηριότητες που πλαισιώνουν τη διοργάνωση όλα αυτά τα χρόνια.

Ποιες/οι είμαστε:
Το τουρνουά συνδιοργανώνεται από την Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών, τον Αστέρα Κουκλουτζά, την πρωτοβουλία φοιτητ(ρι)ών σχολής Κινηματογράφου και από αντιφασίστ(ρι)ες από τα δυτικά.

Η Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών παράγει λόγο και δράσεις για τοπικά ζητήματα που αφορούν τις συνοικίες αυτές. Είμαστε αντιφασίστριες/στες, αντισεξίστριες/στές και συμμετέχουμε σε αδιαμεσολάβητους αγώνες μακριά από δήμο, κόμματα και αυθεντίες. Μοναδικό όργανο απόφασης είναι η τακτική μας συνέλευση, στην οποία λειτουργούμε αντιιεραρχικά, οριζόντια και επιδιώκουμε την ομοφωνία μέσω της συνδιαμόρφωσης.

Η Πρωτοβουλία φοιτητ(ρι)ών του τμήματος κινηματογράφου συναντήθηκε και δραστηριοποιήθηκε με αφορμή την εναντίωση στον νόμο Κεραμέως- Χρυσοχοΐδη. Αποτελούμε κομμάτι των δυτικών συνοικιών, καθώς η σχολή μας βρίσκεται στην Σταυρούπολη. Αφού ζούμε και σπουδάζουμε εδώ, θέλουμε οι αγώνες μας να συνδέονται με τους ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες. Με αντιιεραρχικές διαδικασίες, οργανωνόμαστε με κόσμο της γειτονιάς, ώστε να αντιταχθούμε στον φασιστικό οχετό από όπου και αν φυτρώνει.

Ο Α.Σ. Κουκλουτζά ιδρύθηκε το 2013 στο Εύοσμο με σκοπό να εφαρμόσει τις αρχές της αυτοοργάνωσης της ισότητας και της αλληλεγγύης, στηρίζοντας κάθε αντιφασιστική δράση στην πόλη με όχημα τον αθλητισμό και συγκεκριμένα την καλαθοσφαίριση. Ενάντια στα κλασικά μοντέλα διοίκησης (παράγοντες-χορηγοί-εμπορευματοποίηση) και με όργανο αποφάσεων την συνέλευσή μας καταφέραμε να φτάσουμε στην Β’ τοπική κατηγορία και η σημαία του αντιφα να έχει κρεμαστεί σχεδόν σ’ όλα τα γήπεδα του νομού.

Τι θέλουμε:
Μετά την κοινωνική απομόνωση που βιώσαμε τον τελευταίο χρόνο εν μέσω πανδημίας, βρισκόμαστε ξανά σε κοινούς χώρους, μακριά από κάθε λογική εμπορευματοποίησης. Για εμάς, τα πάρκα και οι πλατείες δεν είναι κενά σημεία στο χάρτη της πόλης αλλά σημεία συνάντησης, παιχνιδιού, συζητήσεων και χαλάρωσης από την εντατικοποιημένη καθημερινότητα. Είναι χώροι που μπορούμε να έρθουμε κοντά, να γνωριστούμε, να συζητήσουμε για τα κοινά μας προβλήματα και στη συνέχεια να δράσουμε παλεύοντας γι΄ αυτά συλλογικά.
Την ίδια στιγμή που μετανάστ(ρι)ες βρίσκονται στοιβαγμένοι/ες σε κέντρα κράτησης μακριά από τον αστικό ιστό ή έρχονται αντιμέτωπες/οι με εξώσεις από τους χώρους κατοικίας τους και τις βίαιες επαναπροωθήσεις…
Την ίδια στιγμή που φασίστες προσπαθούν και πάλι να καταλάβουν δημόσιο χώρο, μη διστάζοντας να πραγματοποιήσουν ρατσιστικές επιθέσεις σε ανήλικα παιδιά μεταναστ(ρι)ών αλλά και σε κοινωνικούς χώρους…
Την ίδια στιγμή που το κράτος επιτίθεται σε πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες, κεκτημένα κοινωνικών αγώνων, ελεύθερους αυτοοργανωμένους χώρους και σε κάθε μορφή αντίστασης απέναντι στην πραγματικότητα που θέλει να επιβάλλει, βασιζόμενο στον φόβο και την καταστολή…

Προτάσσουμε την αλληλεγγύη σε όσες και όσους βιώνουν την καταπίεση στους χώρους δουλειάς, στο σπίτι, στο σχολείο ή στην καθημερινότητά τους γενικότερα.
Στις δυτικές συνοικίες χωράμε όλες και όλοι ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία, φύλο, σεξουαλικές προτιμήσεις, χρώμα και στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα ενάντια στον εθνικισμό, το φασισμό και την ομοφοβία.

ΟΥΤΕ ΔΥΤΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ

Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών
Α.Σ. Αστέρας Κουκλουτζά
Πρωτοβουλία φοιτητ(ρι)ών σχολής Κινηματογράφου
Αντιφασίστ(ρι)ες από τα Δυτικά

Αφίσα ενάντια στις εργοστασιακές μονάδες των δυτικών συνοικιών

Το τελευταίο διάστημα έχουν πραγματοποιηθεί αφισοκολλήσεις σε γειτονιές των δυτικών συνοικιών, ενάντια στις βιομηχανικές μονάδες και στα σχέδια ανάπτυξής τους εις βάρος της υγείας και της ποιότητας ζωής μας. Ακολουθεί το κείμενο της αφίσας:

Μήπως σου βρωμάει κάτι;

Είναι η διαχρονική ρύπανση και μόλυνση στις δυτικές συνοικίες.

Είναι τα φουγάρα τους που πληθαίνουνε.

Είναι που σε αυτήν τη νοσηρή κατάσταση μέσα στην καραντίνα, το κράτος έδωσε άδεια στον Τιτάνα να καίει σκουπίδια/rdf (με βασικό συστατικό το πλαστικό) και στην Elpdedison (ΕΛ.ΠΕ) να φτιάξει νέα μονάδα-μεγαθήριο ακριβώς δίπλα σε κατοικημένη περιοχή.

Και είναι αυτοί που ενώ παρουσιάζονται ως προστάτες της δημόσιας υγείας, είναι οι ίδιοι που επιφυλάσσουν για εμάς ένα ακόμη πιο ρυπογόνο περιβάλλον.

Τα κέρδη τους κοστίζουνε ανθρώπινες ζωές!

Αδιαμεσολάβητος αγώνας σε όλες τις γειτονιές.

Μέχρι να φύγει και το τελευταίο φουγάρο.

Μέχρι να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα.

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση της Ηλιούπολης

Το Σάββατο 8/5 πραγματοποιήθηκε από την ανοιχτή συνέλευση δυτικών συνοικιών και την πρωτοβουλία φοιτητ(ρι)ών της σχολής κινηματογράφου συγκέντρωση ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας και την αστυνομοκρατία, στην πλατεία Ελευθερίας στην Ηλιούπολη. Μια σειρά από ανάλογες συγκεντρώσεις έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα και στις γειτονιές του Ευόσμου και του Κορδελιού, και όλες είχαν ως αιχμή  την κρατική επιβολή και εκμετάλλευση σε βάρος της κοινωνίας όλο το τελευταίο χρόνο. Πρόκειται για εγκληματικά μέτρα, όπως η κατάργηση του οκταώρου, η πεισματική άρνηση της να στηρίξει τη δημόσια υγεία, η επιβολή παράλογων απαγορεύσεων  και η μανιακή αστυνομική καταστολή σε οποιαδήποτε κοινωνική αντίδραση.

Από την αρχή της συγκέντρωσης η πλατεία και τα πέριξ στενά περιφρουρούνταν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις , ενώ από την απέναντι μεριά της πλατείας μια παρέα 15 φασιστοειδών προσπάθησε μάταια να απειλήσει τη διεξαγωγή της, βρίζοντας, κάνοντας χειρονομίες και χαιρετώντας φασιστικά, κρυμμένοι πίσω από μια καφετέρια. Τα περίπου 70 άτομα που πλαισίωσαν την καλεσμένη συγκέντρωση εκείνες τις ώρες, κατάφεραν να φέρουν στο δημόσιο διάλογο την κριτική απέναντι στις κρατικές πολιτικές, αλλά και να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα ότι οι φασίστες δεν έχουν θέση ούτε εκεί ούτε πουθενά. Κόσμος από τη γειτονιά επίσης, πλαισίωσε τη συγκέντρωση με ενδιαφέρον, παρά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή πραγματοποιήθηκε, αποδοκιμάζοντας παράλληλα την παρουσία των φασιστών. Δεν θα μπορούσαμε να μη σχολιάσουμε για ακόμα μια φορά την τακτική των μπάτσων,  οι οποίοι συγκρατούσαν με το «γάντι» τους φασίστες, ενώ από την άλλη επιτέθηκαν σε σύντροφο ο οποίος εκείνη την ώρα τραβούσε φωτογραφίες τα τεκταινόμενα στην πλατεία, ο οποίος τελικά ελευθερώθηκε από τα χέρια τους χάρη στην άμεση παρέμβαση άλλων συντρόφων/ισσών. Μετά από μία και πλέον ώρα που διήρκεσε η συγκέντρωση, τα άτομα αποχώρησαν μαζικά χωρίς να προκληθεί κάποια παραπάνω ένταση.

Θέλουμε να κάνουμε ξεκάθαρο ότι στις δυτικές συνοικίες -και παντού- οι φασίστες δε χωράνε.  Θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε σε πάρκα, δρόμους και πλατείες με τους δικούς μας όρους. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα που δίνουμε ενάντια σε αυτό το σάπιο σύστημα που γεννά και εργαλειοποιεί το φασισμό, την πατριαρχία, την ομοφοβία.  Προτάσσουμε την αλληλεγγύη μας απέναντι στην κοινωνική αδικία και τους αποκλεισμούς.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΣΑΣ

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΘΑ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΝΑΧΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ

Συγκέντρωση Σάββατο 3/4 στις 12:00 πεζόδρομος Κορδελιού (έναντι παλιού δημαρχείου)

Η συγκέντρωση που αναβλήθηκε λόγω καιρού θα πραγματοποιηθεί κανονικά αυτό το Σάββατο. Καλούμε τον κόσμο του Κορδελιού και των δυτικών συνοικιών να πλαισιώσει.

Ένα χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας …

οι παράλογες απαγορεύσεις συνεχίζονται…

η καταστολή μεγαλώνει…

προσλαμβάνονται συνέχεια μπάτσοι και όχι γιατροί…

τα υπέρογκα πρόστιμα εκβιάζουν…

η επίθεση σε ελευθερίες και κεκτημένα αγώνων εντείνεται…

ο εγκλεισμός και η απομόνωση σκοτώνουν…

Καμία λύση δεν φαντάζει σωστή, τα αδιέξοδα συνεχίζουν να υπάρχουν,

όμως είναι αλήθεια πως έχουμε ακόμη ο ένας την άλλη.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 3/4 ΣΤΙΣ 12:00
ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ (ΕΝΑΝΤΙ ΠΑΛΙΟΥ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ)