Αντιφασιστικές παρεμβάσεις σε σχολεία και γειτονιές των δυτικών συνοικιών εν όψει της πορείας για το Φύσσα


Μπορεί και εγώ να φοβάμαι, μπορεί και εγώ να τρομάζω… Άλλο φοβάμαι όμως και άλλο δειλιάζω.

Σεπτέμβριος 2018.

5 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον χρυσαυγίτη Γιώργο Ρουπακιά και το Τάγμα Εφόδου Νίκαιας (18 Σεπτεμβρίου 2013) και τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν (17 Ιανουαρίου 2013) από τους χρυσαυγίτες Διο. Λιακόπουλο και Χρ. Στεργιόπουλο…

5 χρόνια από τη δολοφονική επίθεση σε εργάτες της Ζώνης Περάματος και το βαρύ τραυματισμό 9 εξ αυτών (12 Σεπτεμβρίου 2013).

6 χρόνια μετά τις δολοφονικές επιθέσεις εναντίον Αιγυπτίων ψαράδων (12 Ιουνίου 2012) και τραμπουκισμούς μεταναστών μικροπωλητών σε Ραφήνα και Μεσολόγγι (8 Σεπτεμβρίου 2012)…

6 χρόνια από την απαγωγή και το βάναυσο βασανισμό του Αιγύπτιου εργάτη φούρνου στη Σαλαμίνα, Ουαλίντ Ταλέμπ, από τα μέλη της Χρυσής Αυγής Σγούρδα Γιώργο και Σγούρδα Σταμάτη (Νοέμβριος του 2012).

7 χρόνια μετά το μαζικό 4ήμερο πογκρόμ που ξεκίνησε το βράδυ της 10ης Μαΐου 2011 στην Αθήνα, με απολογισμό 1 νεκρό και περισσότερους από 120 τραυματίες μετανάστες (με τουλάχιστον 20 βαριά  τραυματισμένους)…

9 χρόνια μετά την απαρχή των επιθέσεων και τα πογκρόμ από Τάγματα Εφόδου στον Άγιο Παντελεήμονα (Μάιος 2009) και 7 χρόνια από τη δολοφονική επίθεση σε Αφγανό μετανάστη στην ίδια περιοχή από τη χρυσαυγίτισα Θέμις Σκορδέλη (18 Σεπτεμβρίου 2011)…

10 χρόνια μετά την δολοφονική επίθεση στο στέκι Αντίπνοια στα Πετράλωνα (30 Ιουνίου του 2008) και το μαχαίρωμα 2 ατόμων από τους χρυσαυγίτες Βα. Σιατούνη και Αθ. Στράτο…

19 χρόνια από τη διπλή δολοφονία μεταναστών (19 και 21 Οκτωβρίου 1999) και τραυματισμό άλλων 7 από τον χρυσαυγίτη Παντελή Καζάκο…

20 χρόνια από τη δολοφονική επίθεση από τη Φάλαγγα της Χρυσής Αυγής (που θα μετονομαστεί αργότερα σε Τάγμα Εφόδου) σε 3 φοιτητές (με βαριά τραυματισμένο τον φοιτητή Κουσουρή) που συμμετείχαν σε συγκέντρωση αδιόριστων εκπαιδευτικών και φοιτητών, έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων (16 Ιουνίου  1998), με πρωτεργάτη τον Αντ. Ανδρουτσόπουλο (ή Περίανδρο)…

23 χρόνια από την δολοφονική επίθεση με μαχαίρι έξω από την κατάληψη Αλκαμένους και το βαρύ τραυματισμό 2 ατόμων, από το μέλος της Χρυσής Αυγής Θανάση Μανώλογλου (Μάρτιος 1995)…

23 χρόνια από τη συμμετοχή χρυσαυγιτών στη Σφαγή της Σρεμπρένιτσα στη Βοσνία (Ιούλιος 1995)…

Και πόσα άλλα… Δυστυχώς η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Και αυτά είναι ΕΛΑΧΙΣΤΑ από τα γνωστά της βίαιης δράσης της Νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής (από το 1980 που δημιουργήθηκε).

4 ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ Μίσος, Επιθέσεις, Δολοφονίες.

4 ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ Παρακράτος, Μαφία, Μπραβιλίκια και Εμπορίας ναρκωτικών, όπλων και ανθρώπων.

4 ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ Ρουφιανιάς και άριστης συνεργασίας με μπάτσους, εκκλησία, ΜΜΕ, κράτος και κεφάλαιο.

4 ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ Αντιδραστικότητας και συμμετοχής στη Καταστολή κινημάτων με αποκορύφωμα την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008.

4 ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ Νεοναζισμού και Φαλλοκρατίας.

Χρόνια τώρα ζούμε τους χρυσαυγίτες (και τους κάθε λογής και διαλογής φασίστες γενικότερα) στο δρόμο.  Τους ξέρουμε καλά ποιοί είναι και το τι κάνουν. Δεν έχουμε αυταπάτες. Και δεν είναι μόνον αυτοί, αλλά ένας συρφετός συγκοινωνούντων δοχείων που απλώς αλλάζουν όνομα την εκάστοτε στιγμή.

Να ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με αυτούς επιτέλους.

Να ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με τον κάθε μεγαλομανή εγωπαθή νάρκισσο που θέλει να τον αποκαλούν «αρχηγό».

Να ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με τους νοσταλγούς του Χίτλερ, του Μουσολίνι και του Μεταξά.

Να ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με τους απόγονους των Χιτών και των Ταγματασφαλιτών.

Να ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με τους κληρονόμους της Χούντας των Συνταγματαρχών.

Να ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με το Μίσος, το Παρακράτος και τη Τρομοκρατία.

Να ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με το Φασισμό και τους κάθε λογής Φασίστες, Ρατσιστές, Σεξιστές και Ομοφοβικούς.

Να ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με ό,τι τον γεννά, με το Κράτος και το Κεφάλαιο.

 

Στο Δρόμο, στα Σχολεία, στους Χώρους Εργασίας, στα Γήπεδα, ΠΑΝΤΟΥ.

 

Αντιφασιστική Πορεία στη μνήμη του Παύλου, του Σαχζάτ και όλων όσων βρέθηκαν στο διάβα του μανιακού μίσους της Χρυσής Αυγής και του Φασισμού γενικότερα, στην Ελλάδα και όχι μόνο.

 

Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2018, 18:00 Καμάρα

 

ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ!

 

YΓ1 Τα 440.996 χέρια που σταύρωσαν με αγκυλωτούς σταυρούς τα ψηφοδέλτια και νομιμοποίησαν στις εκλογές του 2015 αυτές τις 4 δεκαετίες Μίσους, Επιθέσεων, Ρουφιανιάς, Παρακράτους και Δολοφονιών, έχουν βάλει το χέρι τους στο κακό που έγινε και γίνεται. Να το ξέρουν και να το θυμούνται καλά και αυτοί, αλλά και οι δήθεν «σύγχρονοι μακεδονομάχοι» των συλλαλητηρίων που κάνουν πλάτες στα φασισταριά.

ΥΓ2 Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη για «απόδοση δικαιοσύνης» από κανένα νόμο, κανένα δικαστήριο και καμιά κυβέρνηση, όσο αριστερή και αν φαντάζεται πως είναι. Τη δικαιοσύνη θα την αποδώσει ο κόσμος του αγώνα όταν θα περάσει πάνω από τους φασίστες ως λαίλαπα οργής και θα τσακίσει μαζί με αυτούς το κράτος, το κεφάλαιο, την εκκλησία και ότι άλλο γεννά και θρέφει το φασισμό.

ΥΓ3 Την Αλληλεγγύη μας στην οικογένεια Φύσσα, τους φίλους του και ειδικότερα στη Μάγδα Φύσσα.

Advertisements

Θεατρική παράσταση «Το φράκο» από τις Τσιριτσάντσουλες

 

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

Οι Τσιριτσάντσουλες παρουσιάζουν τη θεατρική παράσταση: Το φράκο

Μονόπρακτη φάρσα βασισμένη στο έργο του Ντάριο Φο

«Ο γυμνός άντρας και ο άντρας με το φράκο»

Συντελεστές

Παίζουν: Γιάννης Αδρίμης, Νίκος Σαρηγιάννης, Ντίνα Μαυρίδου, Μαρίνος Μουζάκης

Διασκευή, σκηνοθεσία, κοστούμια: Τσιριτσάντσουλες

Μετάφραση: Γιάννης Αδρίμης

Διόρθωση κειμένου: Λέλια Παντελόγλου

Στίχοι: Νίκος Σαρηγιάννης

Μουσική: Μαρίνος Μουζάκης

Χορογραφίες: Ηρώ Κατσιφλώρου

Σκηνικό – σχέδιο αφίσας: Διονύσης Ματαράγκας

Κατασκευή σκηνικού: Κώστας Βαλατσός

Οργάνωση παραγωγής: Ντίνα Μαυρίδου

Παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2018

Υπόθεση

Ένας σκουπιδιάρης βρίσκει στον κάδο του έναν άντρα γυμνό και προσφέρεται να τον βοηθήσει να γυρίσει σπίτι του. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά όσο δείχνουν εκ πρώτης όψεως.

Για την παράσταση

Το μονόπρακτο έργο του Ντάριο Φο «Ο γυμνός άντρας και ο άντρας με το φράκο» αποτέλεσε μέρος της παράστασης «Κλέφτες, ανδρείκελα και γυμνές γυναίκες» που ανέβηκε το 1958 στο Πίκολο Τεάτρο του Μιλάνο, από το νέο τότε θίασο των Φο-Ράμε. Η γραφή των τεσσάρων μονόπρακτων της παράστασης, σε πρώτη ανάγνωση, ελάχιστα θυμίζει το φανερά στρατευμένο ύφος του Ντάριο Φο και της Φράνκα Ράμε που γνωρίζουμε στο μετά

το ’68 έργο τους. Πρόκειται για τέσσερις φάρσες καταστάσεων με έντονες αναφορές στο θέατρο του παραλόγου και τον Μπέκετ. Ωστόσο, ξαναδιαβάζοντάς το αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι πως πίσω από κάθε σελίδα, κάθε ατάκα, κάθε κρυμμένο αυτοσχεδιασμό είναι πάντα αυτοί: Ο Φο και η Ράμε.

Ο ακατάπαυστος ρυθμός, οι ευφυέστατες κωμικές ατάκες, η συμμετοχή του κορμιού, ο οίστρος… και μετά αντιλαμβάνεσαι πως οι ήρωες δεν είναι ίδιοι με εκείνους του θεάτρου του παραλόγου. Οι παράλογες καταστάσεις προκύπτουν από τον παραλογισμό της ζωής όπως τη βιώνουμε καθημερινά και οι χαρακτήρες αγγίζουν περισσότερο τα στερεοτυπικά γνωρίσματα της κομέντια ντελ άρτε, παρότι είναι βγαλμένοι κατ’ ευθείαν από το σήμερα (αν και το έργο είναι γραμμένο το ’58). Κι όσο προχωράς στον κόσμο τους τόσο ξεπροβάλλει, όλο και πιο ανάγλυφα, η κοινωνική και ταξική ματιά δύο βαθιά πολιτικών ανθρώπων. Σε τελική ανάλυση, τα τέσσερα αυτά μονόπρακτα αποτελούν την απάντηση και το σχόλιό τους πάνω στη θεατρική τάση που είχε επηρεάσει την εποχή εκείνη όλη την Ευρώπη.

Εμείς βασιστήκαμε στο μονόπρακτο «Ο γυμνός άντρας και ο άντρας με το φράκο», ένα έργο που δεν έχει μεταφραστεί και παιχτεί στα ελληνικά. Το μεταφράσαμε, το διασκευάσαμε για να έρθει στα δικά μας μέτρα, το εμπλουτίσαμε με πρωτότυπα τραγούδια και χορογραφίες και το παρουσιάζουμε με τον τίτλο «Το φράκο».

Τσιριτσάντσουλες 2018

www.tsiritsantsoules.gr
www.tsiri.tv

mail: tsiritsantsoules@gmail.com

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΟΤΙ ΟΛΑ ΠΟΥΛΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ

ΝΑ ΞΑΝΑΔΩΣΟΥΜΕ ΠΝΟΗ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ

Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Αντιφασιστική Πορεία 18/9

Στηρίζουμε την αντιφασιστική πορεία και τα καλέσματα της Καμάρας, Τρίτη 18/9 στις 6μμ., ανήμερα της δολοφονίας του Π. Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χ.Α. σε συνεργασία με τους μπάτσους.

Για τον Παύλο, τον Αμπουζίτ, τον Σαχζάτ και τα 100δες θύματα των φασιστών.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
thumbnail_antifafussas3

Στήριξη στα καλέσματα της Καμάρας για τη διαδήλωση της ΔΕΘ

Την ώρα που η ανεργία καλπάζει, κόβεται ρεύμα και νερό σε ανθρώπους που δεν έχουν την δυνατότητα να πληρώσουν, οι περισσότεροι/ες δουλεύουν ανασφάλιστοι/ες με ελαστικά ωράρια και πολλά άλλα, το κράτος μέσω της κυβέρνησης έρχεται να πουλήσει παραμύθι για καλυτέρευση των συνθηκών επιβίωσης των πολλών. Εμείς δεν περιμένουμε τίποτα από το κράτος γιατί γνωρίζουμε ότι υπάρχει μόνο για να νομιμοποιεί θεσμικά την εκμετάλλευση των λίγων σε βάρος των πολλών.

Παράλληλα φέτος στην ΔΕΘ τιμώμενη χώρα θα είναι οι ΗΠΑ, χώρα η οποία μέσω του ΝΑΤΟ επιχειρώντας να πραγματώσει τα γεωπολιτικά της σχέδια στην περιοχή των Βαλκανίων φέρνει τον πόλεμο ένα βήμα από την πόρτα μας ενώ παράλληλα φέρει τις μεγαλύτερες ευθύνες για τους πολέμους χωρίς τέλος σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή, οδηγώντας χιλιάδες κόσμου στην προσφυγιά και στη μετανάστευση. Φυσικά ταυτόχρονα με τις ΗΠΑ στα Βαλκάνια επιχειρούν και άλλα κομμάτια του κεφαλαίου όπως το ρώσικο, επιδιώκοντας με τη σειρά του το δικό του μερίδιο στην πίτα της περιοχής, είτε με φανερό είτε με παρασκηνιακό τρόπο. Από την πλευρά μας στεκόμαστε ενάντια στο κεφάλαιο στο σύνολο του.

Την ίδια ώρα τεράστιες εκτάσεις στη Β. Ελλάδα έχουν μετατραπεί σε ένα απέραντο φιλέτο εκμετάλλευσης φυσικών πόρων (Σκουριές, Πήλιο, εξορύξεις, TAP) το οποίο και παραδίδεται από το κράτος στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο σε τιμή ευκαιρίας εντείνοντας με τον τρόπο αυτό και την λεηλασία της φύσης παράλληλα με την δική μας εξαθλίωση. Ένα άλλο παράδειγμα είναι και η μόλυνση των ΕΛΠΕ στις συνοικίες του Κορδελιού και του Εύοσμου, μιας εταιρίας που είναι πρώτη σε κέρδη στην Ελλάδα με μόνο τίμημα τις ζωές των κατοίκων της περιοχής.

Και σαν να μην έφτανε η ολομέτωπη αυτή επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου, βιώνουμε ταυτόχρονα έναν εθνικό παροξυσμό με αφορμή το Μακεδονικό. Βλέπουμε φασίστες να προσπαθούν να ξεμυτίσουν πατώντας στο ζήτημα αυτό. Το έχουμε πει και παλαιότερα. Το όνομα δεν έχει καμία σημασία, για εμάς ο εχθρός είναι στις τράπεζες και στα υπουργεία. Στεκόμαστε απέναντι στους φασίστες και τους απανταχού εθνικόφρονες στο δρόμο και παντού.

Για όλους αυτούς τους λόγους αποφασίσαμε το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου να στηρίξουμε την συγκέντρωση και πορεία της Καμάρας στις 18:00.

Επίσης την Κυριακή την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός θα ανακοινώνει «την περιβόητη έξοδο από τα μνημόνια» λίγα μέτρα παρακάτω θα γίνονται αποκλεισμοί καταστημάτων ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας που θα μας κάνει να δουλεύουμε εφταήμερα μέχρι να πεθάνουμε. Εκεί είναι και που τελειώνει η αφήγηση του Σύριζα. Ενάντια στο παραμύθι της εθνικής ενότητας όπου χωράνε μαζί αφεντικά και εργαζόμενοι, παπάδες και φτωχοί, στρατιωτικοί επιχειρηματίες και εξαθλιωμένοι εμείς θα προτάξουμε την ταξική ενότητα.
Θα στηρίξουμε λοιπόν και τους αποκλεισμούς και την πορεία ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στις 12: 30 Τσιμισκή με Αριστοτέλους.

https://www.kinimatorama.net/event/99497

75472644c9d5e725db453bc4c136165a

Αλληλεγγύη στον συλληφθέντα αντιφασίστα, Πέμπτη 2 Αυγούστου στις 12:00 στα Δικαστήρια

Το απόγευμα της 25/7, πραγματοποιήθηκε συλλογή τροφίμων και ειδών ανάγκης από τη φασιστική οργάνωση «Ιερός Λόχος 2012» στη περιοχή των Μετεώρων σε μια προσπάθειά τους να δείξουν το ανθρωπιστικό τους προσωπείο. Τα μέλη αυτής της γκρούπας πήραν μερίδιο από αυτό που τους αξίζει και τους έγινε σαφές πως δεν υπάρχει χώρος για αυτούς στη πόλη απο αντιφασίστες και αντιφασίστριες. Τις επόμενες ώρες, οι μπάτσοι συνέλαβαν σύντροφο (σε άριστη συνεργασία πάντα με τα παρακρατικά μέλη αυτής της ομάδας) με την κατηγορία της “απρόκλητης σωματικής βλάβης” και της “απείθειας” λόγω της άρνησης του να περάσει τη διαδικασία της σήμανσης.

Το συμβάν αυτό έλαβε χώρα μια μέρα μετά από οργανωμένη δολοφονική επίθεση και μαχαίρωμα μετανάστη στη πλατεία Ναυαρίνου καθώς και μιας σειράς επιθέσεων που έχουν γίνει στη Θεσσαλονίκη (και όχι μόνο) το τελευταίο διάστημα από παρακρατικές ομάδες, όπως επιθέσεις σε μετανάστες, ομοφυλόφιλους, το μνημείο του ολοκαυτώματος και καταλήψεις. Επιθέσεις οι οποίες έγιναν φυσικά με τη κάλυψη των συλλαλητηρίων και του πατριωτικού εσμού ο οποίος βρίσκεται σε εθνικιστικό παροξυσμό (συλλαλητήρια από τα οποία δεν έχει λείψει ο Ιερός Λόχος) .

Ο Ιερός Λόχος είναι ξεκάθαρα μια φασιστική ομάδα που ονειρεύεται χούντες, πολέμους και μεγάλη ελλάδα. Είναι μια φασιστική ομάδα η οποία έχει άριστη σχέση με τη νεοναζιστική ΕΝΕΘ και τα φασιστοχουλιγκάνια που ξετρύπωσαν το τελευταίο καιρό στη πόλη (και που έκαψαν τη κατάληψη Libertatia), χριστιανιστικές οργανώσεις και συλλόγους και την Εκκλησία καθώς και άλλες ακροδεξιές οργανώσεις και ομάδες (που κάποιες από αυτές μόνο «ακομμάτιστες» δεν είναι). Επίσης, για να μη ξεχνάμε, ο Ιερός Λόχος ήταν που οργάνωσε την (παταγωδώς αποτυχημένη) επίθεση στο Pride Θεσσαλονίκης το 2017 και ήταν η ομάδα που πρωτοστάτησε στο Ωραιόκαστρο ενάντια στα παιδιά προσφύγων να ενταχθούν στο τοπικό σχολείο, αναμοχλεύοντας το τοπικό εθνικιστικό κατακάθι.

Για εμάς, είναι αδιανόητο τέτοιες ομάδες μίσους, να καπηλεύονται έννοιες όπως της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας. Είναι αδιανόητο φασίστες να μας παρουσιάζονται ως εθελοντές ανθρωπιστές. Και είναι αδιανόητο για εμάς γιατί…

ΤΟΥΣ ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΕΣ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΩΣ ΤΕΤΟΙΟΥΣ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ!

Στηρίζουμε τη συγκέντρωση στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, τη Πέμπτη 2 Αυγούστου στις 12:00. Καλούμε όσες και όσους κατανοούν, απεχθάνονται και εχθρεύονται το τέρας του φασισμού, να στηρίξουν τη συγκέντρωση.

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ/ΣΤΡΙΑ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΡΕΦΕΙ ΚΑΙ ΘΕΡΙΕΥΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΣΤΙΣ 25/7

ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση για το θάνατο της 25χρονης εργαζόμενης στους Αμπελόκηπους

Τη Δευτέρα 30/7 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στην πλατεία Επταλόφου στους Αμπελόκηπους για το θάνατο της εργαζόμενης εν ώρα εργασίας σε αρτοζαχαροπλαστείο της περιοχής. Η συγκέντρωση αριθμούσε περίπου 45 άτομα, ενώ για 2 ώρες μοιράζονταν κείμενα, φωνάζονταν συνθήματα και γινόταν συζήτηση με τη γειτονιά ώστε να αναδειχθεί το γεγονός ως όχι απλώς ως ένα ατύχημα, αλλά ως δολοφονία του κόσμου της εκμετάλλευσης και των αφεντικών. Έπειτα από την παρέμβαση το σώμα της συγκέντρωσης πορεύθηκε προς το συγκεκριμένο κατάστημα όπου έγινε στάση και φωνάχτηκαν επί τόπου συνθήματα.

Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών, πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών
Δεν είναι ατυχήματα, δεν έχουμε αυταπάτες, κράτος και αφεντικά δολοφονούν εργάτριες.


Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ
ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

Στις 27/7 σε αρτοζαχαροπλαστείο των Αμπελοκήπων, σκοτώθηκε 25χρονη υπάλληλος εν ώρα εργασίας, αφού καταπλακώθηκε από μηχάνημα της επιχείρησης στην προσπάθειά της να το μεταφέρει…

Όσο σοκαριστικό κι αν είναι από μόνο του το γεγονός δυστυχώς αποτελεί στιγμιότυπο της καθημερινότητας των εργαζομένων, ο σοβαρός τραυματισμός, η απειλή της σωματικής ακεραιότητας ακόμα και πολύ συχνά ο ίδιος ο θάνατος.

Ο κατάλογος των ανθρώπων της τάξης μας που έχει πληρώσει με τη ζωή του το τίμημα της εργασιακής εκμετάλλευσης είναι μακρύς, ειδικότερα στην εποχή της κρίσης και των μνημονίων. Οι θάνατοι εργατών και εργατριών και οι σοβαροί τους τραυματισμοί αποτελούν στην ουσία ένα αποτρόπαιο φινάλε στο γαϊτανάκι της εκμετάλλευσης και της μισθωτής σκλαβιάς. Το γαϊτανάκι αυτό ξεκινά από την ανεργία ή την απειλή της, τη μαύρη εργασία, την κατάργηση του 8ωρου και της κυριακάτικης αργίας, μισθούς πείνας, την κατάρρευση του ασφαλιστικού και την ποινικοποίηση των κινητοποιήσεων και φτάνει μέχρι το καθημερινό ξεζούμισμα από τα αφεντικά, τη μη τήρηση του ωραρίου, την καταστρατήγηση των κανόνων ασφαλείας.

Είτε πρόκειται για τις μεγάλες πολυεθνικές, είτε για το δημόσιο τομέα, είτε για τα «μικρά» αφεντικά που έχουν στη δούλεψή τους ένα-δυο υπαλλήλους, το αποτέλεσμα για μας είναι το ίδιο. Βία, εκμετάλλευση, αβεβαιότητα, υποτίμηση ακόμα και θάνατος.

Για αυτούς είμαστε αναλώσιμα πιόνια που τους γεμίζουν τις τσέπες.
Για αυτούς η ζωή μας δεν μετρά παρά μόνο όσο το νούμερο του πενιχρού μισθού μας. Για αυτούς ο θάνατός μας δεν είναι παρά μια στιγμιαία δυσφήμιση της επιχείρησής τους.

Για εμάς, τους απλούς υπαλλήλους, τις άνεργες, τους μετανάστες, τις εργάτριες, για εμάς που δουλεύουμε μαύρη και απλήρωτη εργασία, για εμάς που πηγαίνουμε το πρωί στη δουλεία και το απόγευμα δεν γυρνάμε σπίτι, η δουλειά είναι δουλεία.

Το να περιμένουμε είτε το κεφάλαιο να ευαισθητοποιεί είτε το κράτος να πάρει το μέρος των εργαζομένων είναι σαν να περιμένουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Η μόνη απάντηση μας είναι οι αδιαμεσολάβητοι αγώνες στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές βάζοντας μπροστά τα εργατικά μας συμφέροντα. Η οργάνωση των από τα κάτω σε σωματεία βάσης και σε οριζόντιες πολιτικές διεργασίες είναι ο μόνος τρόπος να βάλουμε ένα φρένο στις δολοφονίες του κεφαλαίου και του κράτους. Για να μην συνηθίσουμε το θάνατο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Συγκέντρωση για το θάνατο της εργαζόμενης. Δευτέρα 30/7 19:00 Πλ. Επταλόφου

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ
ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

Στις 27/7 σε αρτοζαχαροπλαστείο των Αμπελοκήπων, σκοτώθηκε 25χρονη υπάλληλος εν ώρα εργασίας, αφού καταπλακώθηκε από μηχάνημα της επιχείρησης στην προσπάθειά της να το μεταφέρει…

Όσο σοκαριστικό κι αν είναι από μόνο του το γεγονός δυστυχώς αποτελεί στιγμιότυπο της καθημερινότητας των εργαζομένων, ο σοβαρός τραυματισμός, η απειλή της σωματικής ακεραιότητας ακόμα και πολύ συχνά ο ίδιος ο θάνατος.

Ο κατάλογος των ανθρώπων της τάξης μας που έχει πληρώσει με τη ζωή του το τίμημα της εργασιακής εκμετάλλευσης είναι μακρύς, ειδικότερα στην εποχή της κρίσης και των μνημονίων. Οι θάνατοι εργατών και εργατριών και οι σοβαροί τους τραυματισμοί αποτελούν στην ουσία ένα αποτρόπαιο φινάλε στο γαϊτανάκι της εκμετάλλευσης και της μισθωτής σκλαβιάς. Το γαϊτανάκι αυτό ξεκινά από την ανεργία ή την απειλή της, τη μαύρη εργασία, την κατάργηση του 8ωρου και της κυριακάτικης αργίας, μισθούς πείνας, την κατάρρευση του ασφαλιστικού και την ποινικοποίηση των κινητοποιήσεων και φτάνει μέχρι το καθημερινό ξεζούμισμα από τα αφεντικά, τη μη τήρηση του ωραρίου, την καταστρατήγηση των κανόνων ασφαλείας.

Είτε πρόκειται για τις μεγάλες πολυεθνικές, είτε για το δημόσιο τομέα, είτε για τα «μικρά» αφεντικά που έχουν στη δούλεψή τους ένα-δυο υπαλλήλους, το αποτέλεσμα για μας είναι το ίδιο. Βία, εκμετάλλευση, αβεβαιότητα, υποτίμηση ακόμα και θάνατος.

Για αυτούς είμαστε αναλώσιμα πιόνια που τους γεμίζουν τις τσέπες.
Για αυτούς η ζωή μας δεν μετρά παρά μόνο όσο το νούμερο του πενιχρού μισθού μας. Για αυτούς ο θάνατός μας δεν είναι παρά μια στιγμιαία δυσφήμιση της επιχείρησής τους.

Για εμάς, τους απλούς υπαλλήλους, τις άνεργες, τους μετανάστες, τις εργάτριες, για εμάς που δουλεύουμε μαύρη και απλήρωτη εργασία, για εμάς που πηγαίνουμε το πρωί στη δουλεία και το απόγευμα δεν γυρνάμε σπίτι, η δουλειά είναι δουλεία.

Το να περιμένουμε είτε το κεφάλαιο να ευαισθητοποιεί είτε το κράτος να πάρει το μέρος των εργαζομένων είναι σαν να περιμένουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Η μόνη απάντηση μας είναι οι αδιαμεσολάβητοι αγώνες στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές βάζοντας μπροστά τα εργατικά μας συμφέροντα. Η οργάνωση των από τα κάτω σε σωματεία βάσης και σε οριζόντιες πολιτικές διεργασίες είναι ο μόνος τρόπος να βάλουμε ένα φρένο στις δολοφονίες του κεφαλαίου και του κράτους. Για να μην συνηθίσουμε το θάνατο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ