ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΡΙΤΗ 23/2 ΣΤΙΣ 11:00 ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στις 22 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε κατάληψη στην πρυτανεία του ΑΠΘ από τους φοιτητικούς συλλόγους Φυσικού, Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων και Πολιτικών Επιστημών ενάντια στο νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο, το οποίο πρόσφατα ψηφίστηκε και καταπατά κεκτημένα φοιτητικών αγώνων δεκαετιών, επιβάλλοντας μεταξύ άλλων, την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας και την καθολική, πλέον, υποταγή του πανεπιστήμιου στα συμφέροντα ιδιωτικών επιχειρήσεων. Με εντολή του πρύτανη Παπαϊωάννου, εισέβαλαν εντός του πανεπιστημιακού χώρου πλήθος αστυνομικών δυνάμεων (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΡΑΣΗ, ΔΙΑΣ), με σκοπό να καταστείλουν την κατάληψη των φοιτητ(ρι)ών. Αφού απέκλεισαν όλες τις εισόδους του ΑΠΘ, συνέλαβαν όσους/ες βρίσκονταν μέσα στο κτίριο της πρυτανείας, ενώ και στον κόσμο που βρισκόταν απ’έξω προχώρησαν σε συλλήψεις, αφού πρώτα επιτέθηκαν με μεγάλη αγριότητα, ρίχνοντας ξύλο και πετώντας δακρυγόνα και κρότου λάμψης. Μάλιστα, κατεγράφησαν βίντεο βασανισμού συλληφθέντα, τον οποίον ψέκασαν με χημικά ενώ τον είχαν συλλάβει και τον τραβούσαν σέρνοντας το κεφάλι του στην άσφαλτο.Οι σημερινές εικόνες είναι ξεκάθαρα προϊόν της διαχείρισης από πλευράς κράτους των ταξικών ανταγωνισμών οι οποίοι οξύνονται μέσα στα πλαίσια της πανδημίας. Ενώ καλούμαστε να «μείνουμε σπίτι» , καλούμαστε επίσης να γίνουμε αμέτοχοι θεατές της κατάργησης εργατικών κατακτήσεων, ατομικών και συλλογικών ελευθεριών, αφήνοντας κατά μέρος τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Ενώ το σύστημα υγείας εδώ και ένα σχεδόν χρόνο είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης, τα σώματα ασφαλείας θωρακίζονται και πολλαπλασιάζονται.Η ένταση της καταστολής θα μεγαλώνει όσο μπαίνουμε πιο βαθιά στην οικονομική και κοινωνική κρίση. Μπορεί τα βιώματα καταστολής να μένουν χαραγμένα στα σώματά μας, θα μας θυμίζουν όμως πάντα να δυναμώνουμε και να εντείνουμε τις αντιστάσεις μας σε ό,τι μας καταπιέζει. Στηρίζουμε τους φοιτητικούς αγώνες ενάντια στο νέο νομοσχέδιο – έκτρωμα, ως ένα ακόμα κομμάτι διεκδίκησης της ζωής που μας κλέβουν καθημερινά κράτος και αφεντικά.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΣΥΛΛΗΦΘΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Ενημέρωση από δράση αλληλεγγύης σε δομή ανήλικων μεταναστ(ρι)ών στο Παλαιόκαστρο Θεσσαλονίκης.

Το Σάββατο 26 Δεκεμβρίου πραγματοποιείται επίθεση σε δομή φιλοξενίας ανήλικων μεταναστ(ρι)ών στο Παλαιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Αποτέλεσμα της φασιστικής αυτής επίθεσης ήταν ο τραυματισμός 4 παιδιών.

Σαν απάντηση στην επίθεση αυτή αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε κάποια είδη πρώτης ανάγκης και να τα παραδώσουμε στην δομή, καθώς και να τοποθετήσουμε ένα πανό που έγραφε “Αλληλεγγύη στους/τις μετανάστ(ρι)ες” σε δύο διαφορετικές γλώσσες. Πραγματοποιήσαμε την συγκεκριμένη κίνηση αλληλεγγύης Κυριακή 17/1 το μεσημέρι.

Η κίνηση αυτή οδήγησε το περιπολικό που ήταν ακριβώς απέναντι από την δομή να πραγματοποιήσει εξακρίβωση στοιχείων στους 4 συντρόφους/ες που συμμετείχαν στην δράση. Σαν να μην έφτανε αυτό στο σημείο ήρθε άλλο ένα περιπολικό και ένα τζιπάκι ΟΠΚΕ και αφού έκαναν σωματικό έλεγχο και κράτησαν τα 4 άτομα εκεί για μια ολόκληρη ώρα τελικά τους βεβαίωσαν πρόστιμα συνολικού ύψους 1200€.

Η συγκεκριμένη κίνηση από μεριάς μπάτσων δεν μας εκπλήσσει δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κράτος στοχοποιεί τις κινήσεις αλληλεγγύης στους/τις μετανάστ(ρι)ες στα πλαίσια της αντιμεταναστευτικής του πολιτικής.

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Συλλογικότητα Αναρχικών από τα Ανατολικά

Κατάληψη Terra Incognita

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος “Σχολείο”

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Σύντροφοι/Συντρόφισσες

Γιατί ο αγώνας του Ερρόλ είναι και δικός μας αγώνας

Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες μιας υπέρμετρης καταστολής από  το κράτος, το οποίο εν μέσω πανδημίας, βρίσκει τις κατάλληλες ευκαιρίες για να πραγματοποιήσει την πολιτική του ατζέντα, εις βάρος όλων αυτών που πάντα καλούνται να «θυσιαστούν» για χάρη του «εθνικού» συμφέροντος. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, όσοι και όσες επιλέγουν να αμφισβητήσουν τα χουντικά μέτρα απαγόρευσης της κυκλοφορίας, δέχονται σε αρκετές περιπτώσεις την αυταρχικότητα των αστυνομικών οργάνων, είτε μέσω των υπέρογκων προστίμων, είτε μέσω συλλήψεων, είτε μέσω ψυχολογικής και σωματικής βίας.

Ο σύντροφος Ερρόλ, γαλλικής υπηκοότητας που διαμένει τα τελευταία χρόνια μόνιμα στην ελλάδα, υπήρξε και ο ίδιος στόχος της κρατικής καταστολής στις 6/12, ημέρα μνήμης του δολοφονημένου από μπάτσο Αλέξη Γρηγορόπουλου. Μόνο που στην περίπτωσή του, η ιστορία δε σταμάτησε απλά στη σύλληψη. Η κρατική ασφάλεια αποφάσισε πως αποτελεί «κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια» και διέταξε την απέλασή του για 7 χρόνια, ενώ η ένσταση επί της απόφασης θα διευθετηθεί από τα διοικητικά δικαστήρια. Πρόκειται για μια ξεκάθαρα πολιτική δίωξη, η οποία εκκινείται στη βάση της αναρχικής πολιτικής του ταυτότητας, αφού στο πρόσφατο παρελθόν έχει συλληφθεί κατά τη διάρκεια εκκένωσης καταλήψεων (βανκούβερ απαρτμάν και κουκάκι) αλλά και λόγω της παρουσίας του στο δρόμο παρά την απαγόρευση (17 Νοέμβρη). Άλλωστε έχει έρθει ακόμα μια φορά αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο απέλασης, λόγω της συμμετοχής του στον αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική.

Ο ίδιος έχει δηλώσει πως δε θα κάνει βήμα πίσω, αλλά θα διεκδικήσει την παρουσία του εντός χώρας. Μάλιστα, από τη στιγμή της σύλληψης και έκτοτε κρατούνταν αρχικά στην Πέτρου Ράλλη κι έπειτα στην Αμυγδαλέζα, μέσα σε συνθήκες απομόνωσης (περισσότερες λεπτομέρειες για τις συνθήκες κράτησης αναφέρονται στα κείμενα που έχει γράψει ο σύντροφος , βλ. link: https://athens.indymedia.org/post/1609089/, https://athens.indymedia.org/post/1609230/, https://athens.indymedia.org/post/1609314/). Αποκορύφωμα αυτής της ιστορίας αποτελεί η απαγωγή του συντρόφου από το κελί του με πρόσχημα τη διενέργεια τεστ covid, η οποία εν τέλει οδήγησε στην απέλασή του, κάτω από συνθήκες άκρας μυστικότητας, κάτι πρωτοφανές για τα δεδομένα ενός «ευνομούμενου» κράτους.

Όσο μπαίνουμε σιγά-σιγά πιο βαθιά στον χειμώνα της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, βρισκόμαστε αντιμέτωποι/ες με μια επιλογή. Αυτή της αντίδρασης ή της σιωπής. Ο καθένας και η καθεμία μπορεί να αναλογιστεί το βάρος των συγκεκριμένων αποφάσεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κράτος και αφεντικά θα χρησιμοποιήσουν κάθε νόμιμο ή μη μέσο για να διασώσουν τα κέρδη τους. Μέσα σε αυτή τη δίνη λοιπόν, είναι σημαντικό να μην ξεχάσουμε όποιον δεχτεί με οποιονδήποτε τρόπο τις επιπτώσεις της, αλλά αντίθετα να βρούμε τους τρόπους να δώσουμε δύναμη ο ένας στην άλλη, να κάνουμε τη λέξη αλληλεγγύη πράξη στην καθημερινότητα, να αναλάβουμε όλοι/ες μαζί το βάρος  του συλλογικού αγώνα. Στηρίζουμε το αίτημα του Ερρόλ για ελεύθερη διαμονή στην ελλάδα, καθώς και το αίτημα οποιουδήποτε ανθρώπου να διαμένει στον τόπο επιλογής του. Εκεί όπου ο ίδιος κρατούνταν άλλωστε, έχουν φυλακιστεί χιλιάδες άνθρωποι που θέλησαν να βρουν μια καλύτερη τύχη μακριά από τον τόπο καταγωγής τους.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΡΡΟΛ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Παρεμβάσεις ενάντια στην κρατική διαχείριση

Το τελευταίο διάστημα έχουν πραγματοποιηθεί πλήθος δράσεων στις συνοικίες της Σταυρούπολης, Ηλιούπολης, Ευόσμου, Αμπελοκήπων και Ξηροκρήνης. Μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα πόρτα-πόρτα, έγιναν συζητήσεις με κόσμο της γειτονιάς και αναρτήθηκαν πανό στα κέντρα υγείας Ευόσμου και Αμπελοκήπων ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας που μετρά καθημερινά εκατοντάδες θύματα και ταυτόχρονα περιστέλλει κάθε μας ελευθερία.

Οι δράσεις θα συνεχιστούν σε όλο και περισσότερες γειτονιές καθώς οι ανάγκες μας όπως και οι αγώνες δεν περιμένουν καμία άδεια για να υπάρξουν.

Απόσπασμα από το κείμενο που μοιράζεται:

«Μέσα λοιπόν σε αυτή την ασφυκτική κατάσταση, όπου βλέπουμε ένα-ένα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας να μπαίνουν στον «πάγο» μέχρι νεοτέρας, όπου οι κοινωνικές μας σχέσεις βάλλονται υπό το πρίσμα της «κοινωνικής αποστασιοποίησης» και η επιβίωση γίνεται πολλές φορές ακόμα πιο δύσκολη εξίσωση, ο μόνος τρόπος να αναπνεύσουμε (και να την παλέψουμε) είναι να υπερασπιστούμε την αυτοβουλία μας, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε συλλογικά για τις ανάγκες μας πέρα από και ενάντια σε κάθε παράλογη απαγόρευση. Πάντα έχοντας πυξίδα την κοινωνική αλληλεγγύη και την προστασία των ευπαθών ομάδων. Βοηθάμε ο ένας την άλλη, επικοινωνούμε τους προβληματισμούς και την οργή μας, προσπαθούμε να σπάσουμε το φόβο πρώτα μέσα στα κεφάλια μας. Γιατί μπορεί ο συγκεκριμένος ιός να αποβεί σε μερικές περιπτώσεις επικίνδυνος, αλλά σε κάθε περίπτωση μια ζωή έτσι όπως την προγραμματίζουν οι εξουσιαστικές πολιτικές τους θα είναι αβίωτη.Ακόμα κι αν περάσει η πανδημία του ιού, καραδοκεί μια εξίσου επικίνδυνη, αυτή του ολοκληρωτισμού. Και με αυτήν θα πρέπει να αναμετρηθούμε σε κάθε συνθήκη, χωρίς φυσικά να περιμένουμε καμία άδεια γι’ αυτό.»

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

6/12/08: Το κράτος συνεχίζει να δολοφονεί. Να κάνουμε κάθε γειτονιά εστία αγώνα.

Ήταν 6η Δεκέμβρη του 2008 όταν ένας 15χρονος μαθητής έπεσε νεκρός από σφαίρα μπάτσου στα Εξάρχεια. Ακόμα ένα όνομα στην ατέρμονη λίστα των κρατικών δολοφονιών. Δεν ήταν «ατύχημα», ήταν η ουσία του κράτους. Οι πολιτικές του από πάντα περιείχαν μέσα τους το στοιχείο του θανάτου, εφαρμοζόμενες εις βάρος ολόκληρων κομματιών της κοινωνίας. Είτε πρόκειται για εργατικά ατυχήματα, πνιγμούς μεταναστ(ρι)ών, θανάτους έγκλειστων σε φυλακές, στρατόπεδα συγκέντρωσης και ψυχιατρικά ιδρύματα, είτε για ασθενείς που πεθαίνουν στα νοσοκομεία, λόγω της υποχρηματοδότησης του συστήματος υγείας, όλοι αυτοί οι θάνατοι φέρουν βαριά την κρατική ευθύνη.

Η θανατοπολιτική συνεχίζεται και τούτη εδώ τη στιγμή, όταν σε μια κατάσταση κοινωνικής κρίσης το κράτος χρηματοδοτεί και αναβαθμίζει τους ένστολους δολοφόνους του, εκτελεστές των αυταρχικών του αποφάσεων. Η μπατσοκρατία εισβάλλει ακόμα πιο επιθετικά στο οπτικό μας πεδίο, καταπατώντας το ζωτικό μας χώρο, τραμπουκίζοντας, χτυπώντας. Τέτοιες ακραίες καταστάσεις είναι μοιραίο ότι θα γεννήσουν και άλλα θύματα,
«παράπλευρες απώλειες» της δημοκρατίας.

Επειδή όμως εμείς αγαπάμε με πάθος τη ζωή, δεν μπορούμε να βλέπουμε καθημερινά να καταλύεται αγόγγυστα κάθε νόημά της. Δε μπορούμε να βλέπουμε κάθε μέρα και άλλους καταλόγους νεκρών, λες και είναι ακόμα μια τυπική καταγραφή. Σε κάθε καθημερινό αγώνα στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, δε ξεχνάμε τους/τις δολοφονημένους/ες. Ενάντια σε αυτά που μας καταπιέζουν και μας βλέπουν ως γρανάζια για τις μηχανές τους, για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση.

ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

8o τεύχος του μαθητικού εντύπου «Κάτω από τη βάση»

Μαθητικές καταλήψεις του 90′-91′, ελευθεριακή εκπαίδευση και «silly walks» είναι κάποια από τα περιεχόμενα του τελευταίου μαθητικού εντύπου «Κάτω από τη βάση». Κάποια διδάγματα του χτες έρχονται να γίνουν εργαλεία του σήμερα για να καταφέρουμε να αναλύσουμε και να αποδομήσουμε την σημερινή πραγματικότητα. Για την κοινωνική απελευθέρωση μέσα και έξω από τα σχολικά κελιά!

Ανάρτηση γιγαντοπανό στα δυτικά σε αλληλεγγύη με τις καταλήψεις

Στις 30/10, εν όψει του μήνα αλληλεγγύης στις καταλήψεις και της πορείας στις 31/10, κρεμάσαμε γιγαντοπανό σε ένα από τα παλιά καπνομάγαζα στην οδό Ακριτών λίγο πιο κάτω από τη Λαγκαδά (στη περιοχή της Σταυρούπολης), το οποίο είναι άδειο και εγκαταλελειμμένο δεκαετίες τώρα.

ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΑΔΕΙΑ ΚΤΙΡΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

«Η αστυνομία είναι στην πανδημία το ΕΣΥ*…», ή αλλιώς το κράτος υπάρχει μόνο για να καταστέλλει

* Εθνικό Σύστημα Υγείας, από δήλωση του υπουργού «προστασίας του πολίτη» Μ. Χρυσοχοΐδη (6/11/2020)

Έχουμε συνηθίσει την κυβέρνηση και το σύνολο του κρατικού μηχανισμού να παρουσιάζουν το άσπρο-μαύρο και να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα όσο εξώφθαλμη κι αν είναι. Με το σύνολο των media στο πλευρό τους, έχουν τη δυνατότητα αυτή άλλωστε. Σε μια σπάνια όμως δήλωση ειλικρίνειας, γνωστός υπουργός της κυβέρνησης δήλωσε, εμμέσως πλην σαφώς, αυτό που όλη η κοινωνία είχε καταλάβει ήδη: Οι παροχές του κράτους σε συνθήκες πανδημίας δεν είναι οι γιατροί, το νοσηλευτικό προσωπικό, οι κλίνες ΜΕΘ, η επαναλειτουργία νοσοκομείων… είναι η ενίσχυση της αστυνομίας, της καταστολής, της βίας, του ελέγχου, του φόβου… Έτσι θα αντιμετωπιστεί ο ιός…

Λίγο παραπάνω από 6 μήνες μετά το πρώτο κύμα πανδημίας, είναι απολύτως ξεκάθαρες οι επιλογές του κρατικού μηχανισμού και το τι εξυπηρετεί με αυτές. Όχι μόνο δεν έκανε το παραμικρό για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας (μέχρι και την στιγμή που γράφεται το κείμενο δεν έχει γίνει σχεδόν καμία αύξηση στις ΜΕΘ με αποτέλεσμα στη Θεσσαλονίκη να μιλάμε για επιλογή ανάμεσα στους/στις ασθενείς για νοσηλεία) αλλά ταυτόχρονα επέδειξε με κυνικό τρόπο ποιους θέλει να «σώσει».Ενώ τον χειμώνα, λίγο πριν ξεσπάσει το κύμα της πανδημίας στην χώρα, η κυβέρνηση «δαιμονοποιούσε» τις μεταναστευτικές ροές, βάζοντάς τες στο στόχαστρο ως φορείς της μόλυνσης και θωρακίζοντας τα σύνορα, λίγους μήνες μετά επιλέγει να τα ανοίξει χωρίς καμία υγειονομική προϋπόθεση για να δουλέψει η βιομηχανία του τουρισμού. Παράλληλα, τα εργοστάσια λειτουργούν κανονικά, χωρίς απαραίτητες αποστάσεις, μέσα αυτοπροστασίας και μαζικά τεστ για τους εργαζόμενους, δεν έγινε καμία βελτίωση στις απάνθρωπες συνθήκες των ΜΜΜ, οι εκκλησίες παρότι χώροι υπερμετάδοσης του ιού λειτουργούσαν κανονικά. Ταυτόχρονα, δεν έγινε καμία πρόσληψη εκπαιδευτικών ώστε να μειωθούν οι μαθητ(ρι)ες ανά τάξη, καμία υγειονομική πρόνοια για τους/τις έγκλειστους/ες σε camps και φυλακές, όπου ήδη εμφανίζονται σε μερικές περιπτώσεις αυξημένα κρούσματα και θάνατοι (όπως φυλακές Διαβατών)…

Εκεί που δεν υπάρχουν λεφτά για την υγεία, την παιδεία, τις μεταφορές και την πρόνοια, υπάρχουν αρκετά για την αγορά πανάκριβου στρατιωτικού εξοπλισμού, για προσλήψεις μπάτσων και στρατιωτικών και για χρηματοδότηση των ΜΜΕ. Και μιας που ποινικοποιήθηκαν οι διαδηλώσεις και πάσης φύσεως αντιδράσεις, είναι η ευκαιρία να περάσουν αντεργατικά νομοσχέδια, να ενισχύσουν την τηλεργασία με το επισφαλές εργασιακό καθεστώς, να ψηφίσουν τον πτωχευτικό νόμο που θα επιτρέπει την κατάσχεση της πρώτης κατοικίας και να μεθοδεύσουν την παραγραφή των αδικημάτων 5.000 κατηγορούμενων για φοροδιαφυγή με χρέη εκατομμυρίων στο ελληνικό δημόσιο.  Κατά τ’ άλλα, είναι «ατομική ευθύνη» η προστασία μας από τον ιό, ενώ η κρατική ευθύνη προορίζεται για ευνοϊκές ρυθμίσεις για το μεγάλο κεφάλαιο (με τελευταίο παράδειγμα την εκ νέου κρατικοποίηση της τράπεζας Πειραιώς με ζημιά για το δημόσιο 2 δις ευρώ), για προπαγάνδα περί «ανευθυνότητας» και φυσικά, για ωμή καταστολή και πλήρη έλεγχο των ζωών μας. Η έκτακτη κατάσταση που το κράτος επικαλείται, με πρόσχημα τον κορονοϊό, τελικά χρησιμοποιείται ως όχημα για την αναδιαμόρφωση των νόμων σε μια κατεύθυνση κατάργησης εργατικών κατακτήσεων, ατομικών και συλλογικών ελευθεριών και ακόμα πιο έντονης εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης.

Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας την άλλη…

Μέσα λοιπόν σε αυτή την ασφυκτική κατάσταση, όπου βλέπουμε ένα-ένα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας να μπαίνουν στον «πάγο» μέχρι νεοτέρας, όπου οι κοινωνικές μας σχέσεις βάλλονται υπό το πρίσμα της «κοινωνικής αποστασιοποίησης» και η επιβίωση γίνεται πολλές φορές ακόμα πιο δύσκολη εξίσωση, ο μόνος τρόπος να αναπνεύσουμε (και να την παλέψουμε) είναι να υπερασπιστούμε την αυτοβουλία μας, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε συλλογικά για τις ανάγκες μας πέρα από και ενάντια σε κάθε παράλογη απαγόρευση. Πάντα έχοντας πυξίδα την κοινωνική αλληλεγγύη και την προστασία των ευπαθών ομάδων. Βοηθάμε ο ένας την άλλη, επικοινωνούμε τους προβληματισμούς και την οργή μας, προσπαθούμε να σπάσουμε το φόβο πρώτα μέσα στα κεφάλια μας. Γιατί μπορεί ο συγκεκριμένος ιός να αποβεί σε μερικές περιπτώσεις επικίνδυνος, αλλά σε κάθε περίπτωση μια ζωή έτσι όπως την προγραμματίζουν οι εξουσιαστικές πολιτικές τους θα είναι αβίωτη.

Ακόμα κι αν περάσει η πανδημία του ιού, καραδοκεί μια εξίσου επικίνδυνη, αυτή του ολοκληρωτισμού. Και με αυτήν θα πρέπει να αναμετρηθούμε σε κάθε συνθήκη, χωρίς φυσικά να περιμένουμε καμία άδεια γι’ αυτό.

Βγαίνουμε στους δρόμους για να διεκδικήσουμε μαζί με άλλα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, ζωή και όχι επιβίωση!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

 ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Το κείμενο σε μορφή pdf:

Τι ακριβώς δικάζουν..;

Το βράδυ της Τετάρτης 16/09 γίναμε μάρτυρες μιας ακόμα προκλητικής επίθεσης από την πλευρά του κράτους, που έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από καταπατήσεις ελευθεριών και γενικότερης καταστολής δράσεων αγώνα, όλο το τελευταίο διάστημα. Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια αντιφασιστικής παρέμβασης στην Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης η ΕΛΑΣ προχώρησε στη βίαιη σύλληψη 51 ατόμων που συμμετείχαν σε αυτήν.

Στο σημείο εκείνο, λίγες μέρες πριν, υποστηρικτές του Κασιδιάρη, ακροδεξιοί και διάφοροι υποστηρικτές του μίσους είχαν αφήσει τα σημάδια τους στους τοίχους, γεμίζοντας την περιοχή με εθνικιστικά, φασιστικά και ξενοφοβικά συνθήματα και σύμβολα τα οποία έγραψαν κατά την διάρκεια μάζωξής τους στα πλαίσια των διαδηλώσεων της ΔΕΘ.

Τα συνθήματα παρέμεναν για μέρες στην παραλία χωρίς προφανώς να ενοχλεί η παρουσία τους το Δήμο και βέβαια χωρίς να αποδοθεί καμία ποινική ευθύνη σε αυτούς που τα έγραψαν. Το βράδυ λοιπόν της 16/09, δύο μέρες πριν την επέτειο της δολοφονίας του Π. Φύσσα και λίγες μέρες πριν την απόφαση του δικαστηρίου για την υπόθεση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, η ΕΛΑΣ δείχνοντας για μια ακόμη φορά επιλεκτική ευαισθησία  και «υπέρμετρο ζήλο» σπεύδει άμεσα στην περιοχή με μεγάλες δυνάμεις μηχανών και ΜΑΤ, περικυκλώνει τους/τις αντιφασίστες/τριες και χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια πρόκληση χτυπά με μανία τον κόσμο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό δεκάδων και τη σύλληψη 51 αντιφασιστών/τριών προφανώς με άνωθεν κυβερνητική εντολή.

Από εκεί και πέρα αρχίζει η γνωστή ρητορική παραπληροφόρησης από την πλευρά της εξουσίας και η προσπάθεια να ποινικοποιηθούν οι συλληφθέντες με μαζικές κατηγορίες, όπως αυτές της «διατάραξης κοινής ειρήνης από κοινού» (sic), απείθειας, λόγω της άρνησής τους να δεχτούν τη διαδικασία λήψης δακτυλικών αποτυπωμάτων και σκαρφίζοντας ακόμα και την κατηγορία κακουργηματικού χαρακτήρα για φθορά «μνημείου μεγάλης αξίας (!)»  βαφτίζοντας ως τέτοιο τα μαρμάρινα πεζούλια που τοποθετήθηκαν πριν σχεδόν μια δεκαετία στην περιοχή πέριξ του Λευκού Πύργου…

Η κακομεταχείριση και η ταλαιπωρία των συλληφθέντων συνεχίστηκε μέσα στη ΓΑΔΘ. Απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, εσκεμμένες καθυστερήσεις κατά τη μεταφορά τους στα δικαστήρια, εγκλωβισμός τους σε κλούβες για ώρες, χωρίς να έχουν πρόσβαση σε φαγητό και νερό μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής 17/09 όπου και παρουσιάστηκαν ενώπιον του εισαγγελέα. Οι 38 από τους 51 συλληφθέντες αφού πέρασαν από ανακριτή και εισαγγελέα την Παρασκευή άρχισαν αν αφήνονται τμηματικά ελεύθεροι από τις 21:00 το βράδυ και μετά, ενώ οι υπόλοιποι 13 πέρασαν από την ίδια διαδικασία την Κυριακή 20/09 (!) παραμένοντας ακόμα 2 μέρες σε άθλιες συνθήκες κράτησης και σίτισης.

Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η εξουσία έδειξε τα άμεσα και βίαια αντανακλαστικά της σε ανθρώπους που αγωνίζονται ενάντια στην αντικοινωνική πολιτική του κράτους σε συνεργασία πάντα με το παρακράτος. Είναι πάγια πολιτική των κυβερνόντων εξάλλου, η οποία έχει ενταθεί τον τελευταίο καιρό, κρυμμένη πίσω από όρους όπως «ασφάλεια», «δημόσια υγεία», «ατομική ευθύνη των πολιτών».

Αντιεργατικοί και αντιπεριβαλλοντικοί νόμοι θεσπίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες όσο ο κόσμος καλούταν να παραμείνει στα σπίτια του, οι αντικαθεστωτικές πολιτικές συγκεντρώσεις μπήκαν στο στόχαστρο του νόμου, οι καταλήψεις και οι ελεύθεροι χώροι δέχονται την καταστολή, ενώ κάθε προσπάθεια αντίστασης, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης διώκεται σθεναρά.
Εμείς από την πλευρά μας θα το πούμε ξανά και όσες φορές χρειαστεί:

Δεν μας φοβίζει η βία τους και οι στημένες κατηγορίες, δεν μας σταματά η καταστολή τους.

Είμαστε  αλληλέγγυοι/ες με τον κόσμο που αγωνίζεται ενάντια στο μίσος, τις ανισότητες, την παραίτηση.

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δεν ποινικοποιείται